از تأسیس تا تضعیف؛ روایت فراز و فرود ۹۶ ساله کانون وکلا در ایران/ کانون قربانی نگاه انقباضی شده است

سیدمهدی حجتی در گفت‌وگو با ایلنا، با اشاره به بیستم آبان ماه و نود و ششمین سالروز تأسیس کانون وکلا در ایران عنوان کرد: پیشگامان عرصه وکالت، در ابتدا برای انسجام و نظارت بر کار وکلای دادگستری و مقارن با ایجاد تشکیلات دادگستری مدرن، تلاش کردند تا نهادی را برای رتق و فتق و تمشیت امور وکلای دادگستری تأسیس کنند که این امر، ابتدا منتهی به تشکیل مجمعی به نام مجمع وکلای رسمی گردید که دوام و بقا نداشت و بعدها با دخالت مرحوم علی اکبر داور و مرحوم پیرنیا، موضوع تأسیس کانون وکلا در ایران پیگیری شد و نهایتا کانون وکلای دادگستری در ببستم آبان ماه سال ۱۳۰۹ در ایران تأسیس شد و ایران اولین کشوری بود که در خاور میانه، صاحب کانون وکلا شد.

این وکیل با سابقه دادگستری با اشاره به اینکه کانون وکلا تا سال ۱۳۳۱ زیر مجموعه وزارت عدلیه و وابسته به حاکمیت وقت بود گفت: کانون وکلای ایران در حالی به عضویت اتحادیه بین‌المللی کانون‌های وکلا درآمده بود که کانون وکلای ایران با نمایندگی مرحوم محمود سرشار نقش اساسی و پررنگی در تدوین اساسنامه IBA داشت و ایشان مدتی هم نایب رئیس این نهاد بین‌المللی بود، اما علیرغم همه این امتیازات، فاقد استقلال بود و به همین دلیل پس از سفر ژرژ موریس رئیس وقت اتحادیه بین‌المللی کانون‌های وکلا به ایران و استظهار وی به عدم استقلال کانون وکلا در کشور، وکلای دادگستری در ایران را به لحاظ وابستگی تشکیلات آنها به حاکمیت وقت، محجور و غیر رشید دانست.

حجتی در ادامه گفت: پس از آن به همت هیأت مدیره وقت کانون وکلا و همراهی و مساعدت دولت مرحوم مصدق، لایحه استقلال کانون وکلا در اسفند ماه سال ۱۳۳۱ به تصویب نخست وزیر وقت که دارای اختیار تصویب لوایح قانونی بود رسید و پس از کودتای ۲۸ مرداد، مجددا لایحه استقلال کانون وکلا در مجلسین وقت تصویب گردید. …