بانکها در بازار بینبانکی، کسری کوتاهمدت منابع خود را از طریق معامله با یکدیگر پوشش میدهند. نرخ سود این معاملات نشان میدهد تأمین منابع در این بازار چه هزینهای دارد. به همین دلیل، ماندگاری نرخ در سطوح بالا میتواند نشانهای از ادامه فشار تقاضا برای نقدینگی باشد؛ هرچند برای تشخیص ابعاد این فشار باید حجم معاملات، میزان تزریق منابع بانک مرکزی و وضعیت ذخایر محدها نیز بررسی شود.
تثبیت نرخ سود در محدوده فعلی، هنوز نشانه روشنی از ارزانتر شدن منابع در شبکه بانکی به دست نمیدهد. با این حال، نمیتوان تنها از روی این عدد نتیجه گرفت که بانک مرکزی تزریق نقدینگی را متوقف کرده یا درباره ادامه انقباض پولی تصمیم قطعی گرفته است. ارزیابی چنین موضوعی به بررسی همزمان عملکرد بازار باز و سایر ابزارهای تأمین نقدینگی نیاز دارد. هزینه تأمین پول چگونه به تولید منتقل میشود؟
اهمیت تحولات بازار بینبانکی برای بخش تولید، به تأثیر هزینه منابع بر توان تسهیلاتدهی بانکها بازمیگردد. زمانی که بانکها برای پوشش نیاز نقدینگی خود هزینه بالایی میپردازند، کاهش هزینه تأمین مالی مشتریان نیز دشوارتر میشود. البته نرخ سود بینبانکی مستقیماً معادل نرخ تسهیلات نیست و شرایط پرداخت وام به عوامل دیگری، از جمله مقررات اعتباری و وضعیت مالی هر بانک، بستگی دارد.
برای بنگاههایی که خرید مواد اولیه و ادامه فعالیت … …
