ایده موسوم به تنفس، بالاخره در سال ۱۳۹۵ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و اینک ۱۰ سال مورد نظر به پایان رسیده است و باز به همان نقطه رسیدهایم!
در این راستا، بنا شده است روز چهارشنبه ۲۵ شهریور سال ۱۴۰۵ نشستی با عنوان «مبانی و شاخصهای حفظ، احیا و مدیریت پایدار جنگلهای هیرکانی» در محل سازمان حفاظت محیطزیست برگزار شود. این یادداشت به همین مناسبت نوشته شده و با توجه به فرصت و امکان، صرفاً به چند مورد، فهرستوار، اشاره میشود؛ زیرا پرداختن به چنین موضوعی دستکم به نگارش مطالبی در حد یک کتاب نیازمند است. ۱- مدیریت پایدار جنگل:
پایداری جنگل همواره یکی از مبانی دانش جنگلداری بوده است. منتها در ابتدا هدف آن استمرار تولید چوب بود و با پیشرفت دانش، ارتقا یافت و به حفظ و پایداری اکوسیستم جنگل تبدیل شد.
در کنفرانس معروف سازمان ملل درباره محیطزیست و توسعه که در سال ۱۳۷۱ خورشیدی در ریودوژانیرو برگزار شد، سند مفصلی با عنوان «دستور کار ۲۱» به تصویب اجلاس عمومی نشست رسید. اگرچه در فصل ۱۱ با عنوان «مبارزه با جنگلزدایی» مشخصاً به مسئله جنگل پرداخته شد، اما درباره جزئیات توافق حاصل نشد و در کنار دستور کار، سند دیگری با عنوان «اصول حفاظت از جنگلها» منتشر شد که الزام قانونی ندارد.
«در کشور ما نیز به موضوع دستور کار ۲۱ توجه خاص شد. شورایعالی حفاظت محیطزیست به ریاست رئیسجمهور محترم، در شهریور سال ۱۳۷۲ تشکیل کمیته ملی توسعه پایدار را تصویب و یکی از وظایف مهم آن را برنامهریزی و تعیین سیاستها و ارائه پیشنهادها در خصوص دستور کار ۲۱ تعیین کرد.»
(به نقل از دیباچه ترجمه دستور کار ۲۱، از انتشارات سازمان حفاظت محیطزیست) …
