حالا کافی است دو پا داشته باشی، یک کولهپشتی بر دوش بگذاری و در میان کوچههای شهر قدم بگذاری تا جزو اولین «پیک پیاده»های بازار کار کشور باشی. همانها که برای رساندن محمولهها به نقاط مختلف شهر، بخشی از مسیر را پیاده طی میکنند و برای مسافتهای طولانیتر نیز سوار اتوبوس و مترو میشوند. پدیدهای که شاید در نگاه اول ابتدایی و ساده به نظر برسد، اما در دل خود، قصه گرانی، ناچاری و تلاش هزاران جوان برای بقا را روایت میکند.
پیکی فراتر از یک شغل
شاید در نگاه اول، واژه «پیک پیاده» یک تناقض به نظر برسد؛ چرا که ما به پیک، همیشه با موتور و سرعت عادت کردهایم. اما حقیقت ماجرا چیز دیگری است. براساس دیدگاه موافقان این شغل، برخلاف آنچه تصور میکنید، پیک پیاده برای مسیرهای کوتاه بسیار کارآمد هستند و به راحتی میتوان از آن برای رساندن بستههای کوچکی مثل پاکتنامه و مجلات و بستههای سبک وزن استفاده کرد.
در میان ما آدمهای زیادی هستند که در پیادهروی و دویدن استقامت چشمگیری دارند و میتوانند ساعتها راه بروند؛ همین افراد میتوانند سرمایه اصلی این شغل نوپا باشند. همانهایی که برای رساندن محمولهها به نقاط مختلف شهر، بخشی از مسیر را پیاده طی میکنند و اگر مسیر طولانی باشد برای مسافتهای طولانیتر نیز سوار اتوبوس و مترو میشوند.
…
