به گزارش ایسنا، همشهری آنلاین نوشت: رسیده به سه‌راه ضرابخانه، قهوه‌خانه «سیدجعفر شاه صاحب» که میان اهالی تهران قدیم به سید خندان شهرت داشت مامنی امن برای مسافران جاده شمیران بود. سید خندان مردی خوش سیما بود. رسول نجفیان روایت می‌کند که سید خندان همیشه شال سبزی به کمرمی‌بست و همیشه کلاهی برسرداشت. او …

جاده شمیران (که بعدها خیابان کوروش کبیر و سپس شریعتی نام گرفت)، یک مسیر ارتباطی اصلی میان تهران و منطقه ییلاقی شمیران بود. وضعیت آن در این دهه با خیابان شلوغ و پرترافیک امروز بسیار متفاوت بود و بیشتر شبیه یک جاده روستایی و برون‌شهری به نظر می‌رسید.

رسیده به سه‌راه ضرابخانه، قهوه‌خانه «سیدجعفر شاه صاحب» که میان اهالی تهران قدیم به سید خندان شهرت داشت مامنی امن برای مسافران جاده شمیران بود.سید خندان مرد خوش سیمای بود .

رسیده به سه‌راه ضرابخانه، قهوه‌خانه «سیدجعفر شاه صاحب» که میان اهالی تهران قدیم به سید خندان شهرت داشت مامنی امن برای مسافران جاده شمیران بود.سید خندان مرد

رسیده به سه‌راه ضرابخانه، قهوه‌خانه «سیدجعفر شاه صاحب» که میان اهالی تهران قدیم به سید خندان شهرت داشت مامنی امن برای مسافران جاده شمیران بود.سید خندان مرد

در دهه ۱۳۲۰، جاده شمیران (که بعدها خیابان کوروش کبیر و سپس شریعتی نام گرفت)، یک مسیر ارتباطی اصلی میان تهران و منطقه ییلاقی شمیران بود.

در دهه ۱۳۲۰، جاده شمیران (که بعدها خیابان کوروش کبیر و سپس شریعتی نام گرفت)، یک مسیر ارتباطی اصلی میان تهران و منطقه ییلاقی شمیران بود. (عکس درون متن)

در دهه ۱۳۲۰، جاده شمیران (که بعدها خیابان کوروش کبیر و سپس شریعتی نام گرفت)، یک مسیر ارتباطی اصلی میان تهران و منطقه ییلاقی شمیران بود. وضعیت آن در این دهه با خیابان شلوغ و پرترافیک امروز بسیار متفاوت بود و بیشتر شبیه یک جاده روستایی و برون‌شهری به نظر می‌رسید.