در ستایش «روزنه‌ گشایی»

عصر ایران ؛ محمد عرفان خانی ـ در شرایطی که جبهه سرنگونی‌خواهان‌‌‌‌‌‌ رادیکال حتی به قیمت جنگ و ویرانی و فارغ از راه‌حل های تعامل‌گرایانه، کم هزینه و فاقد ریسک سیاسی، مصرانه سرنگونی حاکمیت را تمنا می کند، مشارکت اثرگذار نیروهای سیاسی تعامل‌گرا و روزنه‌گشا در حاکمیت، در حکم نزول عذاب علیه سرنگونی‌‌خواهان است. 

نیروی تعامل‌گرا و روزنه‌گشایی که همواره بر لزوم مشارکت فعال سیاسی در بستر حاکمیت تأکيد می کند و در تلاش است تا به عنوان بخشی از راه‌حل در جامعه و حاکمیت ایفای نقش کند و اجازه ندهد که جامعه به مهلکه ویرانگر و پرهزینه سرنگونی‌خواهی کشیده شود، اصلی‌ترین مزاحمِ پیشبرد پروژهٔ سیاسی اپوزیسیون است و ریشه خشم و تکاپوی جبهه اپوزیسیون علیه مشی تعامل‌گرایانه و روزنه‌گشا در این واقعیت نهفته است. 

القاء اینکه سرنگونی‌خواهی هرچند از راهی پرهزینه و خشونت‌‌بار، یگانه راه عبور از وضع روبه‌مرگ موجود به وضع مطلوب است و جز این، هیچ راهی پیش‌رو جامعهٔ ایران نیست و حتی نمی توان روزنه‌ای برای تعامل و گفت‌وگو میان نهادهای مدنی و حاکمیت سیاسی گشود، گام نخست پروژهٔ سیاسی اپوزیسیون را شکل می‌دهد. 

اما هرگاه اپوزیسیون اراده می کند که گام نخست را با مؤفقیت طی کند، با سد محکم نیروهای روزنه‌گشا و تعامل‌گرا روبه‌رو می شود.

جریانی که مانعِ غفلت جامعهٔ مدنی از ظرفیت های گشوده شده بین جامعه و حاکمیت می شود و بر استفادهٔ حداکثری از این ظرفیت‌‌ها به نفع اهداف مترقی و پرهیز از انقلاب‌گرایی پر‌هزینه و بی‌فرجام، تأکید دارد.

کم‌لطفی و رفتار ناخوشایند نظام سیاسی، روزنه‌گشایان‌ را به وادی سرنگونی‌خواهیِ دور از مصلحت سوق نمی دهد و در باور آن‌ها، مصالح سیاسی نباید قربانی تسویه حساب‌ های سیاسی شود‌. 

یک روزنه‌گشا از هر روزنه‌ای به نفع حضور و مشارکت اثرگذار در نظام سیاسی بهره می گیرد و به بهانه مقاومت نظام سیاسی در برابر اصلاح روند حکمرانی، قدرت سیاسی را به تمامیت‌خواهان واگذار نمی کند و عمر سیاسی خود را در انتظار بی فرجام برای سقوط حاکمیت و خلق نظام سیاسی ایده‌آل و رؤیایی ولی دور از دسترس و خارج از امکان، سپری نمی کند‌.  …