بازار
مشکل اصلی، نبود اطلاعات کافی در میان مردم است. آنها همواره در جست‌وجوی گنج‌اند و تصور می‌کنند با حفاری در محوطه‌های باستانی می‌توانند گنج پیدا کنند. پرسش اینجاست که چرا با قاچاقچیان اشیای تاریخی و حفاران غیرمجازی که به‌طور علنی در «اینستاگرام» فعالیت می‌کنند، برخورد نمی‌شود؟
میراث تاریخی ایران در غیاب نظارت مؤثر و مدیریت تخصصی، آماج حفاران غیرمجاز و شبکه‌های قاچاق قرار گرفته است؛ تپه‌های باستانی بی‌دفاع تخریب می‌شوند، اشیای تاریخی از کشور خارج می‌شوند و متولیان میراث فرهنگی همچنان در برابر تاراج هویت ملی سکوت کرده‌اند. آنچه امروز در محوطه‌های باستانی ایران جریان دارد، فقط قاچاق چند شیء عتیقه نیست؛ حراج تاریخ و حافظه یک ملت است.
چرا با قاچاق آثار تاریخی برخورد نمی‌شود؟
پایش‌نشدن شبکه‌های اجتماعی و نبود اطلاعات کافی موجب شده است سودجویان به‌راحتی از بی‌اطلاعی مردم سوءاستفاده کنند.
«مهرداد ملک‌زاده»، پژوهشگر باستان‌شناسی، به خبرنگار «پیام ما» می‌گوید: «مسئله اصلی، مطالبه‌گری است. باستان‌شناسی که در سرمای زمستان به یک محوطه دشوار می‌رود، در گرمای تابستان در دشت و بیابان کار می‌کند، زیر آفتاب می‌ماند، کلنگ و بیل می‌زند، با کمچه و فرغون کار می‌کند، پژوهش می‌نویسد و آن را منتشر می‌کند، وظیفه خود را انجام می‌دهد. اما کسانی که امکان تصمیم‌گیری و اجرای قانون را دارند نیز باید وظایف خود را انجام دهند. من در حد وظایف خودم تلاش کرده‌ام، اما نهادهای قانونی هم مسئولیت‌هایی دارند که باید به آنها عمل کنند. متأسفانه این نهادها آن‌طور که باید و شاید در زمینه حفاظت از میراث تاریخی و فرهنگی عمل نمی‌کنند.» …
