چرا دیابتی‌ها برای پیدا کردن انسولین سرگردان‌اند؟ | سنسور نجات‌بخش دیابتی‌ها ۱۲ میلیون تومان

همشهری‌آنلاین - پروانه بندپی: انسولین برای بیماران دیابتی، یک داروی حیاتی است و به گفته خود پزشکان، از نان شب واجب‌تر است. چون وقفه در دسترسی به آن می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری داشته باشد. یکی از این عواقب، «کمای دیابتی» است. این روزها روایت‌های نگران‌کننده‌ای از بیماران و اطرافیان‌شان در شبکه‌های اجتماعی درباره پیدا نکردن انسولین موردنیاز درداروخانه‌ها و درنتیجه، تجربه کمای دیابتی منتشر می‌شود. اما ریشه این مشکل چیست و بیماران برای تهیه انسولین با چه موانعی روبه‌رو هستند؟ کمبود انسولین نداریم؛ توزیع مناسب نیست

دکتر امیرکامران نیکوسخن، مدیرعامل انجمن دیابت ایران و استاد دانشگاه در این زمینه به همشهری می‌گوید: «در مورد انسولین‌های قلمی، کمبودی در داروخانه‌های کشور وجود ندارد و مشکل اصلی، توزیع نامناسب آنها است.»

نیکوسخن می‌گوید: «تعداد انواع انسولین بسیار زیاد شده و داروخانه‌ها مخصوصا داروخانه‌هایی که در شهرهای کوچک‌تر یا محله‌های کم‌مراجعه‌تر قرار دارند، واقعاً نمی‌توانند همه انواع انسولین را تهیه کنند. بنابراین معضلی که الان با آن مواجه‌ایم، مشکل توزیع انسولین است. از طرف دیگر، چون برای بیماران دیابتی مصرف‌کننده انسولین، سیستم رجیستری نداریم، نمی‌دانیم برای مثال در هر منطقه چند بیمار از یک نوع انسولین و چند بیمار از نوع دیگری استفاده می‌کنند. درنتیجه، بیماران دیابتی گاهی برای تهیه انسولین موردنیاز خود مجبورند به داروخانه‌های مختلف مراجعه کنند. این سیستم در کشور همسایه ما – ترکیه – الان رایج است و فرد دیابتی می‌داند برای دریافت هر نوع انسولین باید کجا مراجعه کند.»

این مشکل برای بیمارانی که هم‌زمان از دو نوع انسولین زوداثر و دیراثر استفاده می‌کنند، پیچیده‌تر است. به گفته مدیرعامل انجمن دیابت ایران، «ممکن است داروخانه‌ای یکی از این دو نوع انسولین را داشته باشد، اما نوع دیگر را موجود نداشته باشد. از طرفی، الکترونیکی بودن نسخه‌ها هم گاهی کار را دشوار می‌کند. چون ممکن است داروخانه فقط بخشی از انسولین تجویزشده را تحویل دهد و بیمار برای دریافت باقی دارو با مشکل مواجه شود.» بیماران قدیمی بیشتر به مشکل خورده‌اند …