هر بوته و هر درختی سرباز دشمن است؛ چگونه اقتدارگرایی قدیم چینی به ابراز نو مجهز می‌شود؟

به گزارش اکوایران، اندرو هیگینز، گزارشگر نیویورک‌تایمز که پیش‌تر در دهه 1980 بارها به چین سفر کرده بود، در اینجا گزارشی از مأموریت شش ماهه اخیر خود به چین و مشاهدات خود از وضعیت سرکوب سیاسی در این کشور را ارائه می‌دهد. زندگی روزمره در چین: شگفت‌انگیز یا نگران‌کننده؟

به نوشته نیویورک‌تایمز، خبرنگاری که پس از دهه‌ها دوری به چین بازمی‌گردد، با قطارهای تندرو، افق‌های شهری خیره‌کننده و دولتی نظارتی روبه‌رو می‌شود که بیش از هر زمان دیگری گرفتار بدگمانی و کنترل فراگیر است. روز خوشایندی بود؛ روزی که به بازدید از معابد و کارخانه‌ها گذشت و روزنامه چاینا دیلی، تریبون انگلیسی‌زبان حزب کمونیست چین، آن را سازمان‌دهی کرده بود؛ اما این روز با اتفاقی ناخوشایند به پایان رسید: به گروهی که همراهش در استان شانشی، در شمال چین، سفر می‌کردم، گروهی متشکل از عمدتاً اینفلوئنسرهای خارجی که در پی جذب دنبال‌کننده و دریافت هدایای رایگان از چین بودند، گفته شد پشت بنری طولانی در یک صف بایستند و در برابر دوربین شعار بدهند: «چین شگفت‌انگیز، شانشی شگفت‌انگیز.»

من از شرکت در این کار خودداری کردم و در سکوت، با چهره‌ای عبوس، ایستادم؛ اما وقتی به اتاقم در هتل شهر تای‌یوان، مرکز استان، برگشتم، احساس کردم شاید بیش از حد بدقلقی کرده‌ام. واداشتن گروهی از خارجی‌ها به اینکه به دستور دوربین درباره شگفتی‌های چین شعار بدهند، اقدامی تبلیغاتی و آشکار بود، اما بی‌ضرر به نظر می‌رسید.

خبر مرتبط افول قدرت پکن؛ کاهش جمعیت و انعطاف‌ناپذیری سیاسی کمونیست‌ها را به سرنوشت دودمان مینگ دچار می‌کند؟ …