پرتودرمانی استریوتاکتیک پس از جراحی یکی از روشهای مورد استفاده برای درمان بیمارانی است که به دنبال انتشار سرطان، دچار تعداد محدودی متاستاز مغزی شدهاند. در این میان، پرتوجراحی استریوتاکتیک تکجلسهای، روشی شناختهشده است که در یک جلسه با دوز مشخص انجام میشود، در حالی که در روش پرتودرمانی استریوتاکتیک کمفراکشن، دوز پرتودرمانی طی چند جلسه تقسیم میشود. این روش میتواند در حفرههای جراحی بزرگتر یا از نظر آناتومیکی پیچیدهتر، امکان توزیع دوز و تحمل بهتر بافتهای سالم را فراهم کند.
در یک مرور نظاممند و فراتحلیل، پژوهشگران با هدف مقایسه این دو رویکرد درمانی، پایگاههای اطلاعاتی PubMed، Scopus و Embase را از زمان آغاز فعالیت این پایگاهها تا ۲۳ دسامبر ۲۰۲۵ جستوجو کردند.
در این مطالعه، پژوهشهای مقایسهای اصلی که در آنها بیماران بزرگسال پس از برداشتن متاستازهای محدود مغزی تحت پرتودرمانی استریوتاکتیک هدایتشده به سمت حفره جراحی قرار گرفته بودند، وارد بررسی شدند و خطر سوگیری مطالعات نیز با استفاده از ابزار ROBINS-I ارزیابی شد.
در نهایت، هفت مطالعه مقایسهای گذشتهنگر، شامل ۵۸۹ بیمار و ۶۴۹ حفره جراحی، معیارهای ورود به فراتحلیل را داشتند. شایعترین تومور اولیه در میان بیماران، سرطان ریه غیرکوچکسلولی بود و پس از آن ملانوما و سرطان پستان قرار داشتند.
بر اساس یافتههای این بررسی، دوز پرتودرمانی در گروه دریافتکننده پرتوجراحی استریوتاکتیک تکجلسهای در مطالعات مختلف بین ۱۵ تا ۲۰ گری بود. در مقابل، در گروه دریافتکننده پرتودرمانی استریوتاکتیک کمفراکشن، درمان طی سه تا ۶ جلسه … …
