این نقدها در حالی توسط محمد دهقانی مطرح شده است که او از پایاننامه دکتری خود در سال ۱۳۷۷ با عنوان «تاریخ نقد ادبی در ایران» تحت راهنمایی و نظارت مستقیم عبدالحسین زرینکوب دفاع کرده است. منتقدان میگویند که نقد آیین و اخلاق خاص خود را دارد و متهم کردن یا مشکوک جلوه دادن کل کارنامه یک بزرگمرد ادبیات با جملاتی غیرمنصفانه، دور از انصاف و فروریختن جایگاه خودِ ناقد است. در پی بالا گرفتن انتقادات، دهقانی یادداشتی در کانال تلگرامی خود منتشر کرد و ضمن دفاع از رویکرد خود، این انتقادات بنیادی را بخشی از نقد علمی دانست، هرچند ادبیات این یادداشت از سوی برخی تحلیلگران به تندخویی تعبیر شد.
دیروز خبرگزاری ایبنا مطلبی منتشر کرد با عنوان «حقیقت روایت» با روتیتر از بیهقی تا زرینکوب؛ درنگی در مرز تاریخ و روایت که به نظر میرسد واکنشی است به گفتوگوی منتشر شده در این خبرگزاری. در این مطلب آمده است کتابهایی هستند که نمیتوان آنها را فقط یک بار خواند و کنار گذاشت. باید سالها بعد دوباره به سراغشان رفت؛ با چشمهایی که دیگر چشمهای نخستین خواندن نیستند. «دو قرن سکوت» از همین کتابهاست. اثری که در نخستین مواجهه، خواننده را با خود به گذشته میبرد، اما در بازخوانی، پرسش دیگری پیش روی او میگذارد: آنچه میخوانیم، خودِ گذشته است یا تصویری که نویسنده از گذشته ساخته است؟ …

بازار










































































![[مهرداد احمدی شیخانی] زندگی کنار دماوند](/news/u/2026-11-10/ettelaat-8lklh.jpg)




















