نکته بعدی به پیوستگی درونی این کشورها بازمیگردد و اینکه هیچ تغییری در هیچ یک از این ممالک به تنهایی اتفاق نخواهد افتاد؛ و نیز اینکه استمرار رژیمهای موجود که عموماً مردم خود را نمایندگی میکنند، بیشتر به نفع ایران است تا جانشینان احتمالی آنان. البته در مورد رژیم حاکم بر بحرین و رابطهاش با مردمش، داستان به کلی متفاوت است.
متن حاضر خلاصهای است از درسگفتار محمد مسجدجامعی در مؤسسه مطالعات راهبردی اسلام معاصر (مرام)، ایراد شدهاست؛ خطای ادراکی نخبگان ایرانی در شناخت جهان عرب
تصور بخشی از نخبگان سیاسی – دینی ایرانی، چه روحانی و چه غیرروحانی، از جهان عرب و اعراب، تا حد زیادی تحت تأثیر تصویری است از جوامع عربیِ نسبتاً ترقیخواه. کشورهایی که در بخش مهمی از قرن بیستم، کانون جریانهای سیاسی و فکری اثرگذار در خاورمیانه عربی بودند. ازاینرو، تصویری که در ذهن بسیاری از این نخبگان از «اعراب» وجود دارد، بیش از آنکه بازتابدهنده تنوع واقعی جهان عرب باشد، متأثر است از تجربه همین جوامع و در همین مقطع تاریخی.
این در حالی است که حتی در جوامع به اصطلاح ترقیخواهی همچون مصر و سوریه و فلسطین، دگرگونیهای بسیار عمیقی رخ داده و با وضعیت چند دهه پیش خود، تفاوتهای چشمگیری دارند. دیگر نمیتوان با استفاده از چارچوبهای فکری گذشته، وضعیت موجود آنان را توضیح داد. …

بازار












































































































































![[مهرداد احمدی شیخانی] زندگی کنار دماوند](/news/u/2026-11-10/ettelaat-8lklh.jpg)




















