فارغ از این نکته سخنان آقای اراکی را از چند منظر می توان بررسید:
1. اگر منظور او این است که تفسیر قرآن و نهجالبلاغه در انحصار روحانیون و معممین است میتوان یادآور شد: اولا دکتر پزشکیان تنها نقل می کند. تفسیر نمی کند. آیا نقل هم اختصاصی و انحصاری است؟
ثانیا نهج البلاغۀ شناسۀ پزشکیان است. پزشکی و جراحی قلب و سیاست و ریاست جمهوری را از او بگیر و نهجالبلاغه را نه. قصۀ امروز و دیروز هم نیست. از دوران دانشجویی در 50 سال قبل با نهج البلاغه انس گرفته است. تا جایی که در بحث های ابتدای انقلاب میان دانشجویان مسلمان و چپ بر سر این که اسلام عدالت خواه تر است یا مارکسیسم او با سلاح نهج البلاغه وارد گفت و گو با آنها می شد و از همان زمان در جان و ضمیر او ریشه کرده است. ضمن این که استناد به نهج البلاغه سپری بوده تا متهم نشود.
2. روحانیت سنتی ما آن قدر که به مفاتیحالجنان حاج شیخ عباس قمی توجه داشته به نهجالبلاغه نداشته و به همین خاطر میتوان پرسید اگر به جای نهج البلاغه زیارت جامعه و مفاتیح بخواند مشکلی ندارید؟
3. در قانون اساسی به صراحت آمده که رییس جمهوری باید رجل سیاسی و مذهبی باشد و تأیید صلاحیت او از جانب 6 فقیه شورای نگهبان و امضای رهبری عالی نظام پای حکم ریاست جمهوری یعنی او را هم رجل سیاسی میدانند هم رجل مذهبی. رجل سیاسی یعنی عقل سیاسی دارد و می فهمد چه بگوید و چه نگوید و رجل مذهبی هم یعنی با امور دینی آشناست. نه تنها آشناست که صاحبنظر است. به اعتبار رجل سیاسی و رجل مذهبی بودن حق دارد به قرآن و نهجالبلاغه استناد کند. کلاس تفسیر راه نینداخته بلکه در یک نطق کلام خود را به آیه و نقل متبرک و مستند کرده است. …

بازار











































































































