نوزاد امروز یکی از چهرههای شناختهشده ایرانی در دنیای سرمایهگذاری فناوری آمریکاست. او از بنیانگذاران شرکت سرمایهگذاری Pear VC در سیلیکونولی است و سابقه سرمایهگذاری اولیه در شرکتهای بزرگی مانند دراپباکس و دوردش را دارد. نام او در سالهای اخیر بارها در فهرست معتبر سرمایهگذاران برتر مجله فوربس قرار گرفته است. با این حال، شاید کمتر کسی بداند که نوزاد پیش از مهاجرت به آمریکا، در ایران روزنامهنگار ورزشی و بازیکن فوتبال بود و حتی سابقه اجرای برنامه ورزشی در رادیو را داشت.
حالا این سرمایهگذار ایرانی که مسیر زندگیاش از فوتبال و رسانه در تهران به دنیای تجارت در کالیفرنیا رسیده، با شنیدن خبر درگذشت حمید علیدوستی، یادداشتی نوشته که بیش از هر چیز روایت دلتنگی یک هوادار قدیمی فوتبال است. او از روزهایی میگوید که کنار زمین امجدیه توپ جمع میکرد و آرزو داشت توپ از زمین بیرون برود تا برای چند ثانیه به قهرمان محبوبش نزدیک شود.
نوزاد در این یادداشت، علیدوستی را نه فقط یک فوتبالیست بزرگ، بلکه انسانی شریف و جنتلمنی واقعی توصیف میکند. نوشتهای که از خاطرات نزدیک به نیمقرن پیش آغاز میشود و به وداعی احساسی با یکی از قهرمانان کودکی میرسد.
متن کامل یادداشت پژمان نوزاد درباره حمید علیدوستی را در ادامه میخوانید:
حمید علیدوستی؛ بعضی آدمها هرگز نمیمیرند
امروز خبر درگذشت حمید علیدوستی را خواندم.
دلم گرفت. خیلی.
یک لحظه چشمهایم را بستم و برگشتم به تهران قدیم. به ورزشگاه امجدیه. به روزهایی که پسربچهای عاشق فوتبال بودم و بزرگترین خوشبختیام این بود که کنار زمین توپجمعکن باشم.
آن روزها دنیا برای من همان مستطیل سبز بود. همان سکوهای قدیمی، صدای تماشاگران و بازیکنانی که برای ما بچهها قهرمان بودند.
و یکی از آن قهرمانها حمید علیدوستی بود.
خدایا، چه بازیکنی بود! …

بازار









































![[مهرداد احمدی شیخانی] زندگی کنار دماوند](/news/u/2026-11-10/ettelaat-8lklh.jpg)




















