فوتبال و اتفاقاتی که در زمین رخ میدهد در نهایت تصمیمگیرنده خواهند بود اما باور به این که این تصمیم گرفته شده، تصمیم درستی بوده است در داخل این باشگاه و مهمتر از آن، در رختکن و زندگی روزمره این تیم، روز به روز بیشتر میشود، تیمی که نشان میدهد از همان دقیقه اول تا آخر هر مسابقه و در هر جلسه تمرینی، برای مبارزه و تلاش کاملاً مصمم است.
واقعیت اتفاقاتی که هر روز در والدبباس رخ میدهد، هیچ شباهتی به شرایط یک سال قبل ندارد. ژابی آلونسو نتوانست ارتباط لازم را برقرار کند؛ او نتوانست با ساز و کار ضروری میان این باشگاه و سرمربی که باید همیشه وجود داشته باشد، هماهنگ شود و همین مسئله در نهایت همه چیز را به نابودی کشاند. بازیکنان اولین کسانی هستند که وضعیت این رابطه را درک میکنند و اگر ببینند این ارتباط در حال از بین رفتن است، خودشان نیز ارتباطشان را قطع میکنند و دیگر به عنوان یک گروه کار نمیکنند، اتفاقی که حتی در جام جهانی باشگاهها نیز رخ داد و باعث ایجاد احساس دائمی تردید در ساختار رئال مادرید شد، هم میان مدیران و مسئولان این باشگاه و هم میان کسانی که به شیوه خودشان قدرت و نفوذ دارند، یعنی بازیکنان. آربلوا تلاش کرد، اما رختکن با شرایط مشابهی مواجه شد و تاریخ دوباره تکرار شد.
مورینیو آمد و عادتها، قوانین و رسوم را تغییر داد. او تلاش کرد احترام تیم به پیراهن و احترام درونی بازیکنان به خودشان را احیا کند تا تیمی را که مدتها در خواب و بدون … …
