وقتی سینما جرئت نزدیک شدن به تاریخ را ندارد

همشهری آنلاین: حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ نه‌تنها سیاست و جامعه آمریکا را تغییر داد، بلکه هالیوود را نیز با یک چالش کم‌سابقه روبه‌رو کرد: چگونه می‌توان حادثه‌ای را که میلیون‌ها نفر مستقیماً شاهد آن بودند و هنوز خاطره‌ای زنده و دردناک دارد، به داستان سینمایی تبدیل کرد؟ هالیوود در سال‌های پس از این حملات، فیلم‌ها و مستندهای متعددی درباره این واقعه و پیامدهای آن ساخته است؛ از روایت مستقیم حملات گرفته تا داستان خانواده‌های قربانیان، امدادگران، جنگ علیه تروریسم و تغییرات سیاسی و امنیتی پس از آن. با این حال، بسیاری از این آثار یا با خطر احساساتی‌کردن بیش از اندازه فاجعه روبه‌رو شدند یا نتوانستند فاصله مناسبی میان درام سینمایی و واقعیت تاریخی ایجاد کنند.

یکی از نمونه‌های موفق‌تر، «یونایتد ۹۳» است؛ فیلمی که با تمرکز بر مسافران پرواز ربوده‌شده، تلاش کرد بدون اتکا به ستاره‌های مشهور، لحظات پایانی این هواپیما را بازسازی کند. در سوی دیگر، «خیلی بلند و بسیار نزدیک» با بازی تام هنکس و ساندرا بولاک، داستان ۱۱ سپتامبر را از نگاه کودکی دنبال کرد که پس از مرگ پدرش در حملات، تلاش می‌کند معنای اتفاقی را که برای خانواده‌اش رخ داده، درک کند. این فیلم اگرچه مورد توجه قرار گرفت، اما واکنش منتقدان به میزان احساساتی‌بودن روایت آن یکدست نبود.

به نوشته هالیوود ریپورتر، مشکل اصلی شاید این باشد که … …