بازار
در شرایطی که ملت مبعوث ایران بیش از 250 شب با حضور و میدان‌داری خود در برابر دشمن سینه سپر کرده است، جولان دادن آیین‌های سخیف و وارداتی چون «هالووین» در خیابان‌ها، پاساژها، کافه‌ها و فضای مجازی، داغی است که بر دل هر ایرانی غیور و دغدغه‌مندی می‌نشیند. به‌راستی، برگزاری این جشن‌های تهی و تقلیدی در روزهایی که طنین مقاومت و ایثار در میادین شهرها به گوش می‌رسد، چه معنایی جز خودباختگی فرهنگی و دهن‌کجی به ارزش‌های انقلابی دارد؟!
جامعه‌ای که با مشکلات معیشتی و بمباران خبری رسانه‌های دشمن دست‌وپنجه نرم می‌کند، چگونه به جای پناه بردن به ریشه‌های اصیل و امیدبخش خود، بساط رقص و پایکوبی با ماسکِ ارواح و وحوش را پهن می‌کند؟! این نه «حق شادی»، که یک اقدام مازوخیستی و خودآزارانه است که غرب با چاشنی دلارهای بلاگرها و القائات شبکه‌های اجتماعی، به خورد بخشی از جوانان ما می‌دهد.
شکی نیست که این یک جریان مخرب فرهنگی هدایت شده است؛ چند سالی است که به بهانه «مدرنیته و روشنفکری»، کافه‌ها و حتی برخی مهدکودک‌ها به تسخیر کدو تنبلهای شمع‌اندود و‌گریم‌های ترسناک راک‌اندرول … …
