بر اساس مطالعه دقیق منابع معتبر تاریخی و روایی، زندگی پرفراز و نشیب آن حضرت در سامرا، درس های مهم مدیریتی و تربیتی برای مسلمانان در دورانهای پرفشار و خفقانآور دارد.
امام حسن عسکری (ع) با نام کامل «حسن بن علی بن محمد» متولد شد. کنیه مبارکشان «ابومحمد» بود که نشاندهنده پیوند عمیق ایشان با محمد بن علی (امام هادی علیهالسلام) است. نسب شریف امام هم با هشت واسطه به امیرالمؤمنین امام علی بن ابیطالب (ع) میرسد. این شجره نورانی از تبار بنیهاشم و قریش است که افتخار هر دو جهان را در خود دارد.
پدر بزرگوارشان امام هادی (ع)، دهمین امام است که خود در دوران خفقانآور متوکل عباسی زندگی میکرد. مادرشان هم بانویی با تقوا و با ایمان بود که نامش «حُدیث» یا «حدیثه» و به نقلی «سلیل» ذکر شده است. این بانوی بزرگوار، گوهری پاکنهاد بود که تربیتیافته مکتب اهل بیت (ع) بود.
از القاب و کنیههای امام عسکری (ع) که هر کدام بیانگر جنبهای از شخصیت والای ایشان است، میتوان به مواردی اشاره کرد، از جمله:
ابنالرضا: اشاره به پیوند نسبی با امام رضا (ع)
صامت: خاموش و کمسخن در برابر ظالمان
هادی: هدایتگر (که گاهی با پدرشان مشترک ذکر میشود)
رفیق: همنشین و مأنوس با خدا و خلق
زکی: پاک و منزه از هر پلیدی
همسر گرامی ایشان «نرجس» بود که بانویی با ایمان و فرهیخته بود. ثمره این ازدواج آسمانی، وجود مقدس امام مهدی (عج)، منجی بشریت و دوازدهمین امام شیعیان است. این فرزند یگانه، ادامهدهنده راه پدر و تکمیلکننده مسیر امامت بود. …
