اجتماعی رکنا، حیوانات خانگی سالهاست از یک همزیست ساده به عضوی از خانواده تبدیل شدهاند و همین نزدیکی، سلامت انسان و حیوان را بیش از گذشته به یکدیگر پیوند زده است. در این میان، مقاومت آنتیبیوتیکی یکی از دغدغههای مشترک است؛ پدیدهای که بر اساس مطالعات، میتواند میان انسان و حیوانات خانگی نیز ارتباط داشته باشد و اهمیت مراقبت بهداشتی و مصرف مسئولانه آنتیبیوتیک را دوچندان میکند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
آرمان عبدوس،دکترای حرفهای دامپزشکی (DVM)، دانشجوی MPH، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی رکنا گفت: این روزها کمتر خانهای را میبینیم که در آن سگ یا گربهای حضور نداشته باشد. حیوانات خانگی دیگر فقط در حیاط یا گوشه ای از خانه نیستند؛ آنها روی مبل مینشینند، کنار ما میخوابند و در بسیاری از خانوادهها به عضوی جداییناپذیر از زندگی روزمره تبدیل شدهاند. همین نزدیکی و صمیمیت، پرسشی را پیش روی پزشکان و دامپزشکان قرار داده است: آیا ممکن است باکتریهایی که به آنتیبیوتیک مقاوم شدهاند، بین ما و حیوان خانگیمان جابهجا شوند؟
وی در خصوص پاسخ این سوال گفت : بله، چنین امکانی وجود دارد، اما نه به آن شدت و سادگیای که برخی اخبار آن را نگرانکننده القا میکنند. برای درک بهتر این موضوع، پژوهشگران در یک مطالعه جامع که نتایج آن در سال ۲۰۲۶ منتشر شد، دادههای چندین تحقیق را که در آنها همزمان از حیوان خانگی و صاحبش نمونهگیری شده بود، بررسی کردند. نتیجه این بررسی نشان داد که در مجموع، احتمال مشترک بودن باکتریهای مقاوم بین حیوان و صاحب حدود ۸/۳ درصد است؛ یعنی از هر ۱۰۰ خانواده، در کمتر از ۴ خانواده چنین اشتراکی دیده میشود.
آرمان عبدوس،دکترای حرفهای دامپزشکی با بیان اینکه نکته جالبتر اینجاست که این عدد در شرایط عادی و طبیعی حتی می تواند کمتر هم شود. در خانوادههایی که هم انسان و هم حیوان سالم بودند، میزان اشتراک حدود ۳ درصد باقی میماند. اما وقتی یکی از آنها به عفونت فعال با یک باکتری مقاوم مبتلا بود، این عدد به حدود ۹ درصد افزایش پیدا میکرد. به زبان ساده، زندگی روزمره با یک حیوان سالم خطر چندانی ندارد؛ اما اگر عفونت واقعی در میان باشد، ماجرا جدیتر میشود و رعایت بهداشت و کنترل عفونت اهمیت بیشتری پیدا میکند. …
