بازار
طراحی و نظارت کلی بر این پروژه را شرکت دانمارکی کامپساکس (Kampsax) بر عهده داشت؛ شرکتی که با مشارکت مهندسان ایتالیایی، اتریشی و سوئیسی، یکی از مهمترین سازه‌های راه‌آهن ایران را اجرا کرد. با توجه به تاریخ افتتاح پل، اکنون حدود ۹۰ سال از روزی می‌گذرد که قطارها عبور از روی آن را آغاز کردند.
شرکت کامپساکس در سال ۱۳۱۲، برابر با ۱۹۳۳ میلادی، قراردادی با رضاشاه برای ساخت بخش شمالی راه‌آهن سراسری ایران منعقد کرده بود. مدیریت این شرکت را یورگن ساکسید بر عهده داشت. رضاشاه پیش‌تر، از طریق پروژه ساخت حدود ۱۲۰۰ کیلومتر راه‌آهن در ترکیه، با توانایی‌های این شرکت آشنا شده بود. مهندسان شرکت هم در آغاز قرارداد تضمین داده بودند که راه‌آهن و پل ورسک بیش از ۷۰ سال عمر خواهند کرد.
با این حال، اجرای فیزیکی پل به یک شرکت ایتالیایی به نام ایمپرسا پیزاگالی (Impresa Pizzagalli) سپرده شد. به این ترتیب، قراردادهای اصلی و مسئولیت کلی پروژه بر عهده شرکت دانمارکی بود، اما ساخت خود پل را پیمانکار ایتالیایی انجام داد.
سرپرستی اجرایی عملیات ساخت بر عهده مهندس ایتالیایی، چزار دلانی، بود. از برادران دلانی هم در روایت‌های مربوط به این پروژه نام برده شده است؛ افرادی که از آنها به‌عنوان معماران و طراحان توانمند سازه یاد می‌شود.
لادیسلاو لاوسویچ، مهندس اتریشی، از چهره‌های اصلی طراحی و نظارت بر ساخت پل بود. او در نزدیکی محل پروژه زندگی می‌کرد و در کنار خانواده‌اش در این منطقه حضور داشت. از او همچنین به‌عنوان یکی از پیشگامان روش‌های تونل‌سازی اتریشی یاد شده است.
هانس اتو ناتر، مهندس سوئیسی، هم سرپرستی محاسبات و طراحی فنی پل را بر عهده داشت. او پیش‌تر در پروژه‌های راه‌آهن سوئیس، از جمله در برن، فعالیت کرده بود. در کنار این مهندسان، از والتر آگنر، مهندس اتریشی، هم به‌عنوان یکی دیگر از چهره‌های مرتبط با پروژه نام برده شده است. بر اساس برخی روایت‌ها، او وصیت کرده بود که در گورستان روستای ورسک به خاک سپرده شود. …
