روایت دو جنگ و شبکهای که با تغییر مسیر به کار ادامه داد
تابآوری یعنی؛ سرعت ، مقاومت و فرماندهی یکپارچه
دو جنگ اخیر، شبکه حملونقل را نه فقط از منظر میزان خسارت، بلکه از نظر توان ادامه فعالیت در شرایط بحران به آزمون گذاشت. در جنگ ۴۰ روزه، دامنه آسیبها به ۲۵ استان از مجموع ۳۱ استان کشور رسید؛ یعنی تقریباً بخش عمده جغرافیای حملونقل ایران بهطور مستقیم یا غیرمستقیم در معرض بحران قرار گرفت. اما با وجود گستردگی حملات، هدف دشمن برای ایجاد اختلال سراسری در شبکه حملونقل محقق نشد. جریان کالا، مسافر و خدمات ادامه پیدا کرد و حتی در برخی بخشها رکوردهای جدیدی به ثبت رسید.
این واقعیت، یک پرسش مهم را مطرح میکند: چه چیزی باعث شد آسیب به تعداد زیادی از زیرساختها به اختلال سراسری در حملونقل تبدیل نشود؟ پاسخ را باید فراتر از تعداد پلها، جادهها، فرودگاهها یا تجهیزات سالم جستوجو کرد. تجربه دو جنگ نشان داد که تابآوری واقعی یک شبکه، بیشتر از آنکه به «میزان مقاومت فیزیکی» وابسته باشد، به توانایی آن برای تغییر آرایش، جایگزین کردن مسیرها، تقسیم بار بحران و بازگشت سریع به خدمت وابسته است.
حملونقل، شبکه در هم تنیده
مهمترین مزیت حملونقل ایران در این دو جنگ، ماهیت شبکهای آن بود. جاده، ریل، بندر و فرودگاه اگرچه هر کدام زیرساختی مستقل محسوب میشوند، اما در شرایط بحران میتوانند بخشی از بار یکدیگر را جذب کنند. …
