از سوی دیگر با آغاز برداشت سیبزمینی پاییزه و پیشبینی تولید بیش از ۵۰۰ هزار تن از این محصول در استان، حالا موضوع فقط تأمین بازار نیست، بلکه این پرسش مطرح است که چگونه میتوان با مدیریت عرضه و توزیع، ثبات قیمتها را حفظ کرد، بهگونهای که هم مصرفکنندگان با قیمتهای مناسبتری روبهرو شوند و هم کشاورزان با توجه به افزایش هزینههای تولید و نگهداری، بتوانند محصول خود را با صرفه اقتصادی به فروش برسانند.
قیمت دست کشاورز نیست
قیمت سیبزمینی در مغازه بالا میرود، اما این به معنای آن نیست که کشاورز هم پول بیشتری به دست میآورد.
اکبر عربلو، یکی از سیبزمینیکاران همدانی در این زمینه به «ایران» میگوید:«کشاورز از قیمتهای ۸۰ یا حتی ۱۰۰ هزار تومانی بازار سهم زیادی نمیبرد. ما محصول را سر زمین با قیمت پایینتری میفروشیم و افزایش قیمت بیشتر در مراحل بعدی اتفاق میافتد.»
او با تأکید بر اینکه هزینه کاشت تا برداشت سیبزمینی در یک سال گذشته بیشتر شده است، بیان میکند:«از قیمت کود و سم و دیگر نهادههای کشاورزی گرفته تا دستمزد کارگر، ماشینآلات، آب و هزینه برداشت و حمل محصول افزایش زیادی داشته است.»
به گفته عربلو، وقتی کشاورز محصولش را میفروشد، باید همه این هزینهها را حساب کند و بعد ببیند چه چیزی برایش باقی میماند. بنابراین، بالا بودن قیمت سیبزمینی در بازار بهتنهایی نشان نمیدهد که کشاورز سود خوبی کرده است. …

بازار

































































































































































