در چنین شرایطی، حتی اگر کشت محصولات پرآببر به بهای برداشت بیشتر از منابع آب زیرزمینی ادامه پیدا کند، کشاورز همچنان به الگوی آشنای تولید بازمیگردد. از سوی دیگر، مدیریت منابع آب در کشور در اختیار یک نهاد واحد نیست و دستگاههای مختلف، هر یک از زاویهای در تخصیص، مصرف و سیاستگذاری این منبع دخالت دارند. با وجود این، مسوولان وزارتخانههای نیرو و جهاد کشاورزی از برگزاری نشستهای مشترک برای هماهنگی در مدیریت منابع آب و اصلاح الگوی مصرف در بخش کشاورزی خبر میدهند. به گفته آنها، قرار است با تقویت همکاری میان ۲دستگاه، تخصیص آب کشاورزی با نیازهای تولید و محدودیت منابع آبی هماهنگتر شود و زمینه برای افزایش بهرهوری و کاهش مصرف آب فراهم شود. با این حال، اثربخشی این توافقها به میزان تغییراتی بستگی دارد که در نهایت در شیوه تولید و تصمیم اقتصادی کشاورزان ایجاد میشود. تغییر الگوی کشت برای افزایش بهرهوری آب …
روزنامه دنیای اقتصاد / ۱۴۰۵/۰۸/۱۱
منازعه آبی دو وزارتخانه
تخصیص آب و تعیین الگوی کشت، همچنان دو سوی یک سیاستگذاری ناهماهنگ در مدیریت منابع هستند. وزارت نیرو بر محدودیت منابع و وزارت جهاد کشاورزی بر الزامات تولید تاکید دارد؛ ملاحظاتی که بدون توجه به صرفه اقتصادی و انگیزه فعالان، به کاهش مصرف منجر نخواهد شد.

این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
فاطمه صالحی: کشاورزی ایران همچنان با شیوههایی تولید میکند که با محدودیت منابع آب تناسب چندانی ندارد. تغییر الگوی کشت، توصیه به استفاده از محصولات کمآببر و تعیین سهم آب کشاورزی، اگر با نوسازی روشهای تولید و فناوریهای آبیاری همراه نشود، نمیتواند به کاهش معنادار مصرف آب منجر شود. با این حال، اصلاح شیوههای تولید تنها به تغییر فناوری محدود نمیشود و اقتصاد کشاورزی نیز در این میان نقش تعیینکنندهای دارد. کشاورز در نهایت بر اساس سودآوری محصول تصمیم میگیرد و اگر سیاستگذار بدون ایجاد بازار مطمئن برای محصولات جایگزین، از او بخواهد الگوی کشت خود را تغییر دهد، انگیزه چندانی برای پذیرش این تغییر نخواهد داشت.
بازار



















































































































































