بازار
می دانیم که نمی‌توان کتاب را در زمره آثار جنایی و معمایی قرار داد. چرا که در ابتدای کتاب با قاتل و مقتول و انگیزه قتل روبرو می شویم و به دنبال سرنخ جنایی نیستیم و در همان فصول اول هم فرد جنایتکار فرد و هم شخص مورد جنایت و نیز خود جنایت و انگیزه جنایت در همان ابتدا مشخص است.
می‌گویند داستایوسکی روان‌شناس است و با قلمی روان کاوانه به معرفی شخصیت‌هایش می‌پردازد اما این صرفاً نوک کوه یخ است. در حقیقت داستایوفسکی ما را با چالشی عمیق تر روبرو می‌کند.
شاید ما با عمق شخصیت آدم‌ها روبرو می‌شویم اما این مرحله مقدمه‌ای برای روبرویی با عمیق‌ترین بعد وجودی خودمان است. داستایوفسکی به بهانه واکاوی قهرمان داستان ما را با صریح‌ترین پرسش‌های اخلاقی روبرو می‌کند و اگرچه شاید در فصولی به تاثیر آموخته‌های مذهبی‌اشاره کند اما بخش مذهبی راوی غالب نیست بلکه پرسش‌های عریان برگرفته از وجدان مطرح است.
ما در فصولی نگران دستگیر شدن "راستکلنیکف" و یا حتی معرفی خودش به مقام قضایی هستیم. فقر و فساد در روسیه دوره تزار خود را در میان اکثر شخصیت‌های کتاب به عریان ترین شکل نمایان می‌کند و تاثیر این فقر گاهی به شدت تکان دهنده است.
راستکلنیکف دانشجویی است که به خاطر فقر مجبور به کناره‌گیری از تحصیل می‌شود اما این کافی نیست. او ناچار می‌شود از پیرزنی که در قبال ضمانتی نزول می‌دهد پول قرض کند. خواهر راستکلنیکف – دونیا- دختری زیبا و باهوش و درست کار به خاطر فقر در حال نامزدی با یک فرد خود محور و کنترل گر است و این فقر حتی دامن مادر راستکلنیکف را گرفته و او تنها شاهد این وضع است و هیچ راهی برای تغییر آن نمی‌یابد.
در این میان راستکلنیکف با کارمندی آشنا می‌شود که باز به خاطر فقر به الکل روی آورده و دخترش سونیا به تن فروشی تن داده است و همسر دوم مرد که دو کودک دارد و زنی از خانواده متمول و خود نیز تحصیل کرده است به خاطر این فقر دچار مشکلات روحی و جسمی شدید شده است. …
