این آییننامه در جلسه ۲۹ مهرماه ۱۴۰۵ هیئت وزیران به تصویب رسیده و در تاریخ ۱۲ آبانماه با شماره ۹۵۷۲۰ ابلاغ شده است.
اهمیت این تصمیم در آن است که شناسایی خانههای خالی دیگر صرفاً به اطلاعات سامانه ملی املاک و اسکان محدود نخواهد بود و شهرداریها نیز باید اطلاعات محلی و ساختمانی خود را در این فرآیند به کار بگیرند. مالیات خانههای خالی چرا سالها به نتیجه نرسید؟
یکی از مهمترین مشکلات اجرای قانون مالیات بر خانههای خالی، نبود اطلاعات کامل، دقیق و قابل اتکا درباره واحدهای مشمول مالیات بوده است.
سازمان امور مالیاتی برای مطالبه مالیات از مالکان خانههای خالی به اطلاعاتی نیاز دارد که وضعیت سکونت، مالکیت و مشخصات دقیق هر واحد را مشخص کند. با این حال، بخش مهمی از اطلاعات مورد نیاز باید ابتدا در سامانه ملی املاک و اسکان تجمیع و پس از بررسی و تأیید وزارت راه و شهرسازی به سازمان امور مالیاتی منتقل شود.
در همین زمینه، موضوع تأخیر در ارسال اطلاعات بارها از سوی مسئولان مالیاتی مطرح شده است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده در مهرماه ۱۴۰۵، مسئولان سازمان امور مالیاتی اعلام کردهاند که با وجود پایان مهلت قانونی، فهرست اطلاعات خانههای خالی سال ۱۴۰۴ هنوز به این سازمان نرسیده است. این در حالی است که سازمان امور مالیاتی برای انجام تکالیف قانونی خود به همین اطلاعات نیاز دارد.
بنابراین، مشکل اصلی تنها نبود قانون یا تعیین نشدن مالیات نیست؛ بلکه حلقه مفقوده، شناسایی دقیق واحدها و تکمیل فرآیند تبادل اطلاعات میان دستگاههای مسئول بوده است.
اکنون آییننامه جدید تلاش میکند این خلأ را با ورود مستقیم شهرداریها به فرآیند شناسایی اولیه برطرف کند. وزارت راه همچنان حلقه اصلی اتصال اطلاعات به سازمان مالیاتی است …

بازار















































































