گروه سیاست-رجانیوز: در شرایطی که دشمن آمریکایی پس از شکست در میدان به نسخه نخ‌نما و تکراری جنگ اقتصادی متوسل شده، راه عبور از مشکلات معیشتی، اظهار ضعف و تسلیم نیست؛ بلکه تکیه بر «تلاش، تدبیر، درون‌زایی و واکسینه کردن اقتصاد» برای عبور عزتمندانه از این مقطع تاریخی است.  وقتی صفحات اول برخی روزنامه‌ها را ورق می‌زنید، با یک «سازه شناختی» مواجه می‌شوید؛ سازه‌ای که قطعات آن به شکلی کاملاً حساب شده کنار هم قرار گرفته‌اند تا در نهایت تصویر کشوری تاریک، بی‌افق و ناچار از پذیرش شروط متجاوز را در ذهن مخاطب حک کنند. این ادبیات، مولد نوعی بی‌حسی عمومی و القای ناامیدی است. در چنین فضائی، تیترها و تحلیل‌ها نه برای باز کردن گره‌ای از معیشت مردم، بلکه برای تزریق احساس اضطرار و بازسازی ادبیات «سازش به هر قیمت» تنظیم می‌شوند. سؤال اصلی این است که چرا درست در برهه‌ای که موازنه قدرت به نفع ملت ایران تغییر کرده، یک خط رسانه‌ای مشخص تلاش می‌کند با ارائه روایت‌های تحریف‌آلود، دست برتر کشور در میدان را به نقطه‌ضعف تبدیل کند؟!  در چند روز گذشته روزنامه‌هایی زنجیره‌ای مدعی اصلاحات نظیر سازندگی، در حال تکمیل پازلی هستند که برآیند نهائی آن، تداعی تصویر تسلیم و القای ضرورت عقب‌نشینی است. این جریان با تکرار ترجیع‌بندهای آشنا، بار دیگر نسخه «مذاکره و سازش» را پیچیده است؛ نسخه‌ای که همیشه به نام ملت و سفره مردم تزیین می‌شود، اما در عمل تنها به کام کاسبان سازش و تحمیل‌کنندگان جنگ تمام می‌شود.  در ظاهر، این عبارت شاید موجه و منطقی به نظر برسد، اما مغالطه اصلی درست در همین نقطه رخ می‌دهد؛ تضعیف و مخدوش کردن اقتدار نظامی به بهانه مشکلات اقتصادی، قطع کردن همان شاخه‌ای است که امنیت اقتصادی کشور بر روی آن بنا نهاده شده است. این جریان قصد دارد این‌گونه القا کند که اقتدار منطقه‌ای و دفاعی ایران، بار سنگینی بر دوش معیشت است، در حالی که در واقعیت، این قدرت نظامی است که تا به امروز مانع از تحقق سناریوهای ویرانگر علیه زیرساخت‌های اقتصادی کشور شده است.  آیا مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم، به دلیل قدرت نظامی ایران است؟! یا ناشی از قصور و تقصیرهای دستگاه‌های ذی‌ربط و از جمله دولت و مجلس؟! آیا خباثت دشمن و جنگ اقتصادی که بر ایران تحمیل شده، بر معیشت و اقتصاد تأثیری نداشته است؟  این حجم از ناامیدسازی و اظهار ضعف در رسانه‌های داخلی در حالی رخ می‌دهد که در واقعیت میدان، طرف آمریکایی به دلیل شکست‌های متوالی، دچار استیصال شده است. در معادلات فعلی منطقه و به‌ویژه حوزه راهبردی تنگه هرمز، دست بالا کاملاً با جمهوری اسلامی ایران است. پس از آنکه محاسبات واشنگتن در میدان نظامی به سنگ خورد و نتوانست تهران را به پذیرش خواسته‌های زیاده‌خواهانه خود وادار کند، بار دیگر به نسخه تکراری، ناکارآمد و نخ‌نمای فشار اقتصادی و تحریم روی آورده است.  واقعیت انکارناپذیر این است که اقتصاد ایران استاد تمام مقابله با تحریم‌هاست. ساختار تجاری، شبکه بانکی، بنگاه‌های تولیدی و تصمیم‌گیران اقتصادی ایران بیش از چهاردهه است که در فضای تحریمی زیست کرده‌اند و مفهوم تحریم دیگر یک شوک ناشناخته و فلج‌کننده برای کشور نیست. در جریان تحولات اخیر نیز تجربه نشان داد که جامعه و بازار ایران توان بالایی در سازگاری و مدیریت تکانه‌ها دارد. دشمن روی شکنندگی‌های ساختاری، تورم، فرار سرمایه و وابستگی به درآمدهای نفتی حساب ویژه‌ای باز کرده است، اما راه مقابله با این دشمنی‌ها، زانو زدن و قطاری از «نمی‌توانیم» به راه انداختن نیست.  هیچ‌کس منکر مشکلات اقتصادی، فشار تورمی و سختی معیشت مردم نیست. اتفاقاً سخن اصلی بر سر این است که واقعیت را باید کامل و همه‌جانبه دید. واقعیت فقط کسری بودجه یا ناترازی سوخت نیست؛ واقعیت شامل سفره مردم، امنیت ملی، اعتماد عمومی و ابعاد متجاوزانه دشمن نیز می‌شود. می‌توان و باید اقتصاد را اصلاح کرد، با قاچاق سازمان‌یافته مبارزه نمود، الگوی مصرف سوخت را تدبیر کرد و تصمیم‌های شجاعانه گرفت؛ اما شرط اصلی این اصلاحات، وجود درایت، زمان‌شناسی، پیوست اجتماعی و ملاحظه امنیت ملی است./ کیهان