تحولات اجتماعی، فرهنگی، فناوری و روانشناختی در دهههای اخیر، ماهیت آسیبها و مشکلات دانشآموزان را بهطور چشمگیری تغییر داده است. دانشآموز امروزی تنها با مسائل سنتی دوران تحصیل مانند افت تحصیلی، انتخاب رشته و مشکلات ارتباطی مواجه نیست، بلکه با مجموعهای پیچیده از چالشهایی همچون فشارهای تحصیلی، اضطراب، بحران هویت، تعارضات خانوادگی، مشکلات ارتباطی در فضای مجازی، قلدری سایبری، وابستگی به شبکههای اجتماعی، کاهش انگیزه تحصیلی و نگرانی درباره آینده روبهرو است. در چنین شرایطی، نظام مشاوره مدارس باید بتواند متناسب با پیچیدگی مسائل جدید، خدمات تخصصی، مستمر و چندبعدی ارائه دهد. بااینحال، در بسیاری از مدارس، مشاوران به دلایلی مانند حجم بالای مسئولیتها، کمبود نیروی متخصص، فقدان آموزشهای بهروز، محدودیت زمانی، ضعف همکاری میان مدرسه و خانواده و نبود دسترسی کافی به متخصصان سلامت روان، نمیتوانند پاسخ مطلوبی به تمام نیازهای دانشآموزان ارائه کنند. البته این مسئله لزوماً ناشی از ضعف فردی مشاوران نیست، بلکه در بسیاری موارد ریشه در ساختار و امکانات نظام آموزشی دارد.
مقدمه …









































