بهطور خلاصه داشت میگفت «اوضاع در حکومت امام علی (ع) چندان هم گل و بلبل نبود و کلی فساد و دزدی در آن اتفاق افتاد و اتفاقاً با همه مفسدان هم برخورد نشد ولی حضرت تا آخرین نفس ایستاد و جنگید و حکومت را واگذار نکرد. چون حفظ نظام از حفظ جان امام زمان بالاتر است و این یکی از عقاید شیعه است!» (پایان نقل به مضمون)
کارشناس صد و سیما
در این باره چند نکته گفتنی است:
۱. در دوران امام علی (ع) نیز فساد و دزدی وجود داشت؛ ولی اولاً امام میکوشید تا جای ممکن انسانهای شایسته را به کار گمارد ـ مگر در مواردی که فشار افکار عمومی، او را به پذیرش عناصری نهچندان شایسته وامیداشت ـ و ثانیاً هرگاه تخلفی از کسی سر میزد، با او برخورد میکرد؛ از توبیخ و عزل گرفته تا اجرای حد. برای مطالعهٔ نمونههای آن، به کتب حدیث و تاریخ اسلام مراجعه کنید.
۲. با اینکه امام رویهمرفته چهار سال و نُه ماه حکومت کرد و در این مدت کوتاه هم سه جنگ بزرگ جمل، صفین و نهروان را پشت سر گذاشت، دربارهٔ عملکرد اقتصادی خود میفرماید: «مَا أَصْبَحَ بِالْكُوفَةِ أَحَدٌ إِلَّا نَاعِماً إِنَّ أَدْنَاهُمْ مَنْزِلَةً لَيَأْكُلُ الْبُرَّ وَ يَجْلِسُ فِي الظِّلِّ وَ يَشْرَبُ مِنْ مَاءِ الْفُرَاتِ؛ امروز در کوفه همگان در رفاه به سر میبرند: پایینترین افراد جامعه نیز نان گندم میخورند، خانه و سرپناه دارند و از آب [گوارای] فرات مینوشند» (بحارالانوار، ج۴۰، ص۳۲۷).
این عملکرد درخشان، جایی برای توجیه ناکارآمدیهای اقتصادی امروز به بهانهٔ «وضعیت حساس کنونی» از سوی برخی مسئولان باقی نمیگذارد. …
