ماجرا از ۱۷ بهمن ۱۴۰۳ آغاز شد؛ روزی که در مجمع عمومی ایرانخودرو، ترکیب جدید هیأتمدیره این شرکت تعیین شد و شرکتهای مرتبط با گروه کروز توانستند ۳کرسی از ۵کرسی هیأتمدیره را در اختیار بگیرند. پس از آن نیز عادل پیرمحمدی بهعنوان مدیرعامل ایرانخودرو انتخاب شد. این تغییر، عملاً آغاز دوره جدید مدیریتی ایرانخودرو بود.
اکنون مقایسه فهرست قیمتهای رسمی، تصویری قابل تأمل از تغییر قیمت محصولات ایرانخودرو ارائه میکند.
مقایسه قیمتهای کارخانهای نشان میدهد افزایش قیمت در ایرانخودرو به یک یا دو محصول خاص محدود نمانده است. در میان نمونههای منتخب، رشد قیمت کارخانهای از حدود ۱۵۴درصد برای پژو ۲۰۷ TU۳ تا ۱۸۳درصد برای ریرا متغیر بوده است.
این در حالی است که ایرانخودرو در تازهترین مرحله نیز بار دیگر افزایش قیمت را اعمال کرده است. افزایش قیمت دوباره؛ اینبار با گواهی اسقاط
در تازهترین مرحله، خودروسازان اعلام کردهاند قیمت محصولاتشان از شهریور ۱۴۰۵ بهدلیل افزایش ارزش گواهی اسقاط از ۳۵میلیون تومان به ۶۰میلیون تومان و اجرای آییننامه اصلاحی ماده ۱۰ قانون ساماندهی صنعت خودرو، باز هم افزایش مییابد. سقف افزایش اعلامشده برای برخی خودروها دهها میلیون تومان برآورد شده است.
بنابراین درحالیکه محصولات طی ۲سال گذشته رشد چندصددرصدی را ثبت کردهاند، موج تازهای از افزایش هزینههای قانونی نیز به خریدار تحمیل میشود. آیا همه گرانی را میتوان به مدیریت کروز نسبت داد؟
البته این ارقام بهمعنای آن نیست که تمام افزایش قیمت خودرو را میتوان مستقیماً به تصمیم مدیرعامل یا گروه کروز نسبت داد. قیمت خودرو در ایران تحتتأثیر مجموعهای از عوامل قرار دارد؛ از نرخ ارز و قیمت مواداولیه و قطعات گرفته تا دستمزد، هزینههای مالی، مالیات، بیمه، شمارهگذاری، گواهی اسقاط و سازوکار قیمتگذاری. …
