ایت الله طالقانی میگفتند: «من وقتی که ناامید میشوم یا حالت گرفتاریِ ناباورانه برایم پیش میآید، میروم پیش امام و آنجا یک حالت انصراف و انبساطی به من دست میدهد و در واقع امیدوار میشوم» و نسبت به ایشان میگفت که ایشان حتماً دارای شهامت، دارای جرئت و دارای قاطعیت است و همین برای اداره کشور کافیست.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
پایگاه خبری جماران: چهل و هفت سال از درگذشت آیت الله طالقانی می گذرد، به این بهانه به سراغ استاد محمد مهدی جعفری رفتیم. محمد مهدی جعفری از سال 1340 در مسجد هدایت با آیت الله طالقانی آشنا شد و در زندان نیز هم بند ایشان بود، همچنین محمدمهدی جعفری در تهیه و تفسیر کتاب تفسیر قرآن آیت الله طالقانی با ایشان همکاری داشت و تا زمان فوت از نزدیکان آیت الله طالقانی بود. محمدمهدی جعفری به عنوان یکی از اساتید دانشگاه و محققین در حوزه علوم دینی در کشور مطرح است. مشروح گفت و گو جماران با استاد محمدمهدی جعفری را می خوانید:
استاد اگر موافق باشید در مورد ابعاد شخصیت علمی، سیاسی و اخلاقی مرحوم آیتالله طالقانی صحبت کنیم، شما آیت الله طالقانی را چطور می بینید؟
آیتالله طالقانی را بهطورکلی میتوان یک «مصلحِ نواندیشِ دینی» دانست؛ در ادامه مسیر نواندیشان و مصلحان اسلامی معاصر، مانند سید جمالالدین اسدآبادی گرفته تا بعد شیخ محمد عبده، کواکبی و سایر نواندیشان دینی اسلامی که در کشورهای مختلف اسلامی و از جمله ایران راهشان را ادامه میدادند.
ایشان از بدو ورود به نجف، یک دید خاصی نسبت به قرآن، منابع اسلامی، سنت رسول خدا، نهجالبلاغه و اینها داشتند. نرفته بودند آنجا که تحصیل بکنند و بعد به مقام و موقعیت سنتیِ معمولی برسند، بلکه میخواستند از اسلام آنچنان که باید آگاهی پیدا کنند و قرآن را آنچنان که هست بهعنوان «کتاب راهنمای عمل» معرفی بکنند. این بود که ایشان بعد از مقداری تحصیل در قم و در نجف، در همان حوزه نماندند؛ به تهران آمدند و در تهران قرآن را معرفی کردند. …
