شوک نفتی در دوران پساکرونا؛ تهدیدی ماندگارتر برای تورم جهانی

پژوهش تازه فدرال رزرو نشان می‌دهد پس از همه‌گیری کرونا، هم ماندگاری تورم افزایش پیدا کرده و هم انتقال افزایش قیمت نفت به تورم هسته قوی‌تر شده است. بر اساس برآوردهای این پژوهش، اگر این تغییرات ادامه پیدا کنند، افزایش اخیر قیمت نفت می‌تواند تورم هسته اقتصادهای پیشرفته را تا میانه سال ۲۰۲۷ به حدود ۲.۸ درصد برساند؛ سطحی حدود ۰.۶ واحد درصد بالاتر از سناریویی که در آن رفتار تورم مشابه دوره پیش از کرونا باقی مانده است. به گزارش اکوایران، افزایش قیمت نفت همیشه یکی از نگرانی‌های اصلی بانک‌های مرکزی بوده است؛ اما مسئله فقط بالا رفتن قیمت بنزین و انرژی نیست. اگر افزایش هزینه انرژی به هزینه تولید کالاها و خدمات منتقل شود، می‌تواند تورم را در بخش‌های مختلف اقتصاد بالا ببرد. حالا پژوهش تازه‌ای از فدرال رزرو نشان می‌دهد این کانال انتقال پس از همه‌گیری کرونا قوی‌تر شده و در کنار افزایش ماندگاری تورم، می‌تواند کار بانک‌های مرکزی برای مهار قیمت‌ها را دشوارتر کند.

این پژوهش با عنوان «اثر قیمت نفت بر تورم هسته: شواهد جدید از اقتصادهای پیشرفته» به قلم چهار پژوهشگر فدرال رزرو، داده‌های پنج اقتصاد بزرگ پیشرفته شامل آمریکا، کانادا، منطقه یورو، ژاپن و بریتانیا را از سه‌ماهه نخست سال ۲۰۰۰ تا سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ بررسی کرده است.  تورم پس از کرونا ماندگارتر شده است

یکی از مهم‌ترین یافته‌های مقاله، افزایش قابل‌توجه ماندگاری تورم پس از همه‌گیری است. برآوردها نشان می‌دهد شاخص ماندگاری تورم که پیش از کرونا حدود ۰.۳۵ بود، از ابتدای سال ۲۰۲۱ به حدود ۰.۶۵ رسیده است؛ یعنی تقریباً دو برابر شده است.

این موضوع به این معناست که افزایش تورم نسبت به گذشته مدت بیشتری در اقتصاد باقی می‌ماند و حتی پس از فروکش کردن شوک اولیه، کاهش تورم می‌تواند زمان‌بر باشد.  انتقال قیمت نفت به تورم هسته قوی‌تر شده است

اما یافته جدیدتر پژوهش به تغییر رابطه میان قیمت نفت و تورم هسته مربوط می‌شود. پیش از همه‌گیری، انتقال افزایش قیمت نفت به تورم هسته از نظر آماری معنادار نبود. به بیان دیگر، افزایش قیمت نفت لزوماً به افزایش قابل‌اندازه‌گیری تورم در سایر بخش‌های اقتصاد منجر نمی‌شد. …