بازار
از من دعوت شده بود تا در «جشنواره بین‌المللی اقتصاد» در شهر تورین، درباره تورم و بدهی سخنرانی کنم. موضوع محوری این همایش «نجات دولت رفاه» بود. بنابراین، من هم چند اظهارنظر انتقادی، از همان نوع اظهارنظرهایی که معمولا از من انتظار می‌رود، درباره این موضوع مطرح کردم.این همایش به این پرسش اختصاص دارد که چگونه می‌توان دولت رفاه را نجات داد؟ اما این پرسش اشتباه است. پرسش واقعی این است که چگونه می‌توان کشورهای خود را از دولت رفاه نجات داد؟
بدهی فرانسه این روزها در صدر اخبار قرار دارد. مخارج دولت فرانسه معادل ۵۷ درصد تولید ناخالص داخلی این کشور است. ۵۷درصد! این بدان معناست که میانگین نرخ مالیات در فرانسه باید ۵۷درصد باشد. به عبارت دیگر، به ازای هر کسی که اکنون یا در آینده مالیاتی کمتر از این میزان می‌پردازد، باید شخص دیگری وجود داشته باشد که مالیات بیشتری بپردازد. در بخش بزرگی از اروپا، این رقم فقط اندکی کمتر و در حدود ۵۰ درصد است. ایالات متحده نیز فاصله چندانی با این وضعیت ندارد.
مشکل اساسی اقتصاد اروپا، رکود و رکودزدگی اقتصادی است. نرخ‌های نهایی مالیاتی که بسیار فراتر از ۵۰درصد قرار دارند، به‌وضوح انگیزه افراد را برای کار کردن، پس‌انداز کردن، نوآوری، راه‌اندازی و توسعه کسب‌وکارها، سرمایه‌گذاری در آموزش و فعالیت‌هایی از این دست تضعیف می‌کنند. حمایت‌گرایی افراطی از بنگاه‌ها و مقررات‌گذاری بیش از حد را نیز به این موارد اضافه کنید؛ همچنین پرداخت پول به افراد برای کار نکردن را. با این کار، تمام عوامل لازم برای ایجاد رکود اقتصادی را فراهم کرده‌اید. …
