نمایشگاه «دبیره ترقی» که با عنوان «نوسازی بیفرجام الفبا در ایران» در استودیو کارگاه روی دیوار رفته است، از نظر من تلاقی دو جریان متجدد در فرهنگ و هنر با فاصله زمانی بیش از یک قرن است. کیوریتور این نمایشگاه، پیمان پورحسین، معتقد است که دبیره ترقی بعد از این سالها میتواند به دور از التهابات آن زمانه، در این زمانه، مجال اندیشیدن بدان را فراهم کند.
به واقع هدفی که پژوهشگر و کیوریتور این نمایشگاه مطرح کردهاند مبنی بر گردآوری، ساماندهی، نمایش و انتشار آثار و اسناد تاریخ هنر معاصر ایران، تلاشی برای جلوگیری از فراموشی و بیاعتنایی و حذف است. مهسا طهرانی، پژوهشگر این پروژه هم از اصطلاح «مقاله تصویری» بهره میبرد تا تلاشهای نمایش دادهشده در نمایشگاه را توصیف کند که عمدتاً پیشنهادهایی برای تغییر خط و الفبای فارسی بوده است.
مدرنیته و فرهنگ
وضعیت مدرنیته، از عصر قاجار و انقلاب مشروطه به اینسو، تحولات عمیق اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را در جامعه سنتی ایران ایجاد کرد. همان جریانی که در اروپا از قرن هجدهم، موجب تغییراتی در نگاه حاکمان به حکومت و دولت و مناسبات با مردم و نهادهای اجتماعی در حال شکلگیری شد، به تدریج به آسیا هم رسید و کشورهای غرب آسیا مانند ایران، ترکیه عثمانی، سوریه، لبنان و کشورهای شمال آفریقا از جمله مصر، که به دلیل اشتراکات دینی و تاریخ درازدامنی که به موجبات مذهبی و سیاسی و اجتماعی و جدال با دنیای مسیحیت، پیوندهای بسیاری میان آنها برقرار کرده بود، تجربیات مشترکی را نیز از سر گذراندند. …


دانلود از کافه بازار




























































