بازار
در پی افزایش بهای سومین نرخ بنزین به ده هزار تومان، دکتر محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور، در سخنی گفته است: «هر کسی که هر هفته به شمال می‌رود، باید پول بنزینش را بدهد.» بر پایه گزارش‌ها اکنون (آبان ۱۴۰۵)، بنزین معمولی در کشور بر پایه آخرین مصوبات دولت در شهریورماه، به صورت سه نرخی پخش می‌شود. نرخ‌های تازه بهای بنزین به شرح زیر است:
· سهمیه نخست (یارانه‌ای): ۱,۵۰۰ تومان به ازای هر لیتر (۶۰ لیتر ماهانه با کارت سوخت شخصی)
· سهمیه دوم (نیمه‌یارانه‌ای): ۳,۰۰۰ تومان به ازای هر لیتر (۵۰ لیتر ماهانه با کارت سوخت شخصی)
· نرخ سوم (آزاد): ۱۰,۰۰۰ تومان به ازای هر لیتر (از بامداد ۱۷ شهریور ۱۴۰۵، نرخ بنزین آزاد از ۵,۰۰۰ تومان به ۱۰,۰۰۰ تومان افزایش یافت). سهمیه آزاد کارت‌های شخصی نیز ۵۰ لیتر در ماه است. بنزین سوپر و وارداتی
بر خلاف بنزین معمولی، قیمت بنزین‌های ویژه و سوپر بر پایه سازوکار متفاوتی تعیین شده و با قیمت‌های نزدیک به غیر‌یارانه‌ای عرضه می‌شوند.
· بنزین سوپر داخلی: حدود ۱۰۳,۰۰۰ تومان به ازای هر لیتر
· بنزین ویژه/وارداتی: بیش از ۱۶۰,۰۰۰ تومان برای هر لیتر
همچنین برای استفاده از بنزین در جایگاه‌ها محدودیت‌هایی اعمال شده است و سقف سوخت‌گیری با کارت جایگاه بین ۱۵ تا ۲۵ لیتر (بسته به شهر و جایگاه) تعیین شده تا مالکان خودرو تشویق به استفاده از کارت شخصی خود شوند، دکتر عارف گفته بودند که بهای واردات هر لیتر بنزین برای دولت بیش از ۷۰ هزار تومان است. این سخن، گذشته از درستی یا نادرستی شماره های گفته‌شده، یک پرسش بنیادی درباره شیوه سیاست‌گذاری پیش می‌کشد: اگر چالش، بار پرمصرفی گروهی از مردم یا قاچاق سوخت است، چرا راهکارراهکار بار بر همه مردم بگذارد؟ کیفر جرم یک تن را نباید همگانی کرد …
