این کارنامه نباید بدون بررسی و پاسخگویی باقی بماند

در ۹ نوامبر، توماس مَسی، نماینده کنگره آمریکا، هشت بند اتهامی برای استیضاح پیتر هگست ارائه کرد. این مجموعه، تا امروز جامع‌ترین شرح از اقدامات و عملکرد اوست که در مجلس نمایندگان مطرح شده است. با این حال، این بندهای استیضاح درباره یکی از فجیع‌ترین جنایات جنگی امسال سکوت کرده‌اند: استفاده غیرقانونی از یک سلاح جدید علیه شهر لامرد در ایران.

صبح روز ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، هم‌زمان با اصابت موشک‌های کروز تاماهاوک آمریکا به مدرسه میناب، دست‌کم سه موشک در آسمان مجموعه ورزشی شهید نعیمی و دو محله مسکونی در شهر لامرد، استان فارس، منفجر شدند. دست‌کم ۲۱ غیرنظامی، از جمله هفت کودک، کشته شدند. کم‌سن‌ترین قربانی تنها دو سال داشت. حدود ۱۰۰ نفر دیگر نیز زخمی شدند که برخی از آنان دچار معلولیت‌های دائمی، از جمله فلج‌شدگی و نابینایی، شدند. روزنامه نیویورک تایمز، بخش راستی‌آزمایی بی‌بی‌سی (BBC Verify)، نهاد ناظر بر منازعات نظامی «ایروُرز» (Airwars) و شش کارشناس مورد مشورت خبرگزاری آسوشیتدپرس، همگی این سلاح را موشک بالستیک دقیق‌زن پرسیژن استرایک (PrSM) ساخت شرکت لاکهید مارتین شناسایی کرده‌اند؛ موشکی که برای نخستین بار در میدان نبرد به کار گرفته شد.

لامرد تکرار میناب نیست. ماده چهارم قطعنامه، حمله به میناب را به اقدام وزیر در برچیدن سازوکارهای پنتاگون برای پیشگیری از آسیب به غیرنظامیان پیوند می‌دهد. پرونده لامرد ابعاد دیگری را آشکار می‌کند: به‌کارگیری یک سلاح جدید علیه غیرنظامیان و پاداش دادن به سازنده آن. این پرونده سه موضوع را مطرح می‌کند که هنوز در قطعنامه مورد توجه قرار نگرفته‌اند:

۱) سلاح: …