همهی ما میدانیم چتباتها بسته به موضوع، واژههای تکراری و بعضاً اغراقآمیزی تولید میکنند. مثلاً واژههای delve (کاوشکردن)، intricacies (پیچیدگیها) و meticulous (بسیار دقیق، موشکافانه) چند واژهی نسبتاً رسمی انگلیسیاند که در حالت عادی باید در سخنرانیهای آکادمیک یا متون سنگین بشنویم. ولی پژوهشگران بهتازگی دریافتهاند که نسخههای اولیه چت جیپیتی، بیش از حد عاشق استفاده از این کلمات بودهاند!
یافتههای تحقیقات اخیر نشان میداد که از زمان انتشار عمومی ChatGPT، خود کاربران هم بیشتر از قبل از این واژههای خاص در گفتگوهای روزمره و بداههشان استفاده میکنند. مسئله حتی این نبود که برخی متنها احتمالاً با هوش مصنوعی ویرایش میشوند، چون این کلمات مکرراً در پادکستها و گفتگوهای صوتی ضبطشده شنیده میشدند.
فکر میکنید اگر اثرگذاری هوش مصنوعی صرفاً در حد انتخاب چند کلمه باقی نماند، چه میشود؟ ما هر روز با سیستمهایی در تعاملیم که روش خاص خودشان را برای دریافت اطلاعات، دستهبندی آدمها و تولید پاسخ دارند.
دور از ذهن نیست که این تعامل روزمره، علاوه بر طرز حرفزدن ما، روی شیوهای که خودمان را به دنیا معرفی میکنیم و حتی درکی که از هویت خودمان داریم هم اثر بگذارد؛ اتفاقی که شاید همین حالا هم تا حدی رخداده باشد.
سه پژوهشگر از دانشگاههای لینائوس، آرهوس و بیرمنگام برای توصیف این وضعیت احتمالی، اصطلاح انسانیت رباتگونه (Robotoid humanness) را معرفی کردهاند، عبارتی که شاید صدای ماشینی رباتهای هالیوودی را در ذهنتان تداعی کند، ولی محققان به تغییری آرام اشاره دارند.
وقتی خودمان را برای ماشین ترجمه میکنیم …
