به نقل از فیوچریسم، مجله نیویورک مگزین (New York Magazine) در گزارشی با برخی از این دانشجویان متقلب مصاحبه کرده است. آنها به خوبی میدانند که بسیاری از استادان دانشگاه حالا با ترفندهای دانشجویان برای استفاده مخفیانه از هوش مصنوعی آشنا شدهاند و در واکنش، هم در حال تغییر نوع تکالیفی هستند که به دانشجویان میدهند و هم از فناوریهای پیشرفتهتری برای شناسایی استفاده غیرمجاز از هوش مصنوعی بهره میگیرند.
یکی از این دانشجویان، جرد، دانشجوی دانشگاه نیویورک، استفاده از سامانه WebAssign در درس مقدماتی حسابان را که با هدف دشوارتر کردن تقلب طراحی شده است، به چشم یک چالش دیده است.
او و یکی از دوستانش با استفاده از یک ابزار کدنویسی هوش مصنوعی، رباتی ساختند که تمام تکالیف آنها را انجام میداد؛ اما با سرعتی بسیار پایین، درست مانند دانشجویی که در انجام تکالیف مشکل دارد.
بر اساس این گزارش، ربات به آرامی حرکت میکند و در نتیجه، استادی که زمان ثبت فعالیتها را بررسی میکند، متوجه چیزی غیرعادی نمیشود.
جرد این ابزار را در اختیار دوستانش هم قرار داد و حالا حتی خودش هم نمیداند چند نفر از همکلاسیهایش به این فناوری تقلب خودکار دسترسی دارند.
این ماجرا نمونهای از قدرت عاملهای هوش مصنوعی (AI agents) است؛ مدلهای هوش مصنوعی که میتوانند بدون دخالت مداوم انسان، وظایف پیچیده را از طرف او انجام دهند؛ از نوشتن یک نرمافزار کامل گرفته تا انجام تحقیقات.
البته شاید بتوان این روند را واکنشی به رویکرد تنبیهی و مبتنی بر شناسایی تقلب نیز دانست؛ رویکردی که بسیاری از استادان تحت فشار حجم گسترده تقلب با هوش مصنوعی در پیش گرفتهاند.
این موضوع ظاهرا همان استدلالی است که ویل، فارغالتحصیل کالج کارلتون، مطرح کرده است. او معتقد بود تاکید بیش از حد استادان … …
