عصراقتصاد: با وجود آنکه، در اکثر کشورهای جهان افراد بازنشسته، دوران بازنشستگی خود را به دور از نگرانی برای تأمین معاش سپری کرده و به عنوان «شهروندان ممتاز جامعه» از منزلت اجتماعی خاصی برخوردارند، در ایران دوران بازنشستگی به گونهای است که به دلیل مشکلات معیشتی و هزینههای بالا، به دشوارترین دوران زندگی اغلب مردم تبدیل شده است.
در ارزیابی های بین المللی نظام بازنشستگی کشورها، سه فاکتور وضعیت سلامت روانی سالمند، نرخ فقر در دوره سالمندی و روابط اجتماعی سالمندان مدنظر قرار می گیرد که با نگاهی به این سه فاکتور درمی یابیم که وضع بازنشستگان در کشور ما با کشورهای دیگر به ویژه کشورهای توسعه یافته تفاوت بسیار زیادی دارد. در اینجا زمانی که فرد به دوران بازنشستگی پا می گذارد یافتن شغل جدید و جایگزین برای امرار معاش خود و خانواده دغدغه جدیدی برایش ایجاد می کند و تا زمانیکه نیارهای اولیه و مادی فرد تأمین نشود سلامت روانی او نیز به در خطر خواهد بود. مطالب پیشنهادی استراتژی اقیانوس خالی ۱۴۰۳/۱۲/۲۴ کاهش مشروط حقوق گمرکی اقلام غیراساسی ۱۴۰۱/۰۳/۱۰
در واقع در ایران همزمان با ورود به سن سالمندی و دوران بازنشستگی مرحله جدیدی از مشکلات زندگی آغاز می شود مشکلاتی که دیگر فرصتی برای شخص بازنشسته جهت لذت بردن از این دوران باقی نمی گذارد.
اینجا وقتی کسی حکم بازنشستگیاش را می گیرد نه لبخندی بر لبانش می نشیند و نه احساس خوشحالی و رهایی از مشغله دارد بلکه بیشتر در فکر این است که چگونه کوله بار مشکلات پیشروی خود را در این دوران تحمل کند و کمی از آنها را کاهش دهد. وام های بازنشستگی دردی را درمان نمی کند …
































































































































































