بخش‌های دورریختنی میوه و سبزی، منبعی پنهان از فیبرهای غذایی

به گزارش ایسنا، فیبر غذایی یکی از اجزای مهم رژیم غذایی است که نقش قابل‌توجهی در سلامت دستگاه گوارش دارد. این ماده به حرکت بهتر غذا در دستگاه گوارش کمک می‌کند، احساس سیری را افزایش می‌دهد و می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت نوع دوم و بیماری قلبی را کاهش دهد. همچنین، دریافت کافی فیبر با کاهش خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی، برخی سرطان‌ها و مرگ زودرس ارتباط دارد. با وجود این اهمیت، بسیاری از مردم در کشورهای توسعه‌یافته فیبر کافی دریافت نمی‌کنند.

در بریتانیا، تنها چهار درصد بزرگسالان حداقل مقدار توصیه‌شده روزانه، یعنی ۳۰ گرم فیبر را مصرف می‌کنند. میانگین مصرف روزانه فیبر در این کشور فقط ۱۶٫۴ گرم است. هم‌زمان، هر سال حدود ۱۰ میلیون تن غذا در بریتانیا دور ریخته می‌شود و میوه‌ها و سبزیجات تازه ۳۶ درصد این دورریز را تشکیل می‌دهند. بنابراین، کمبود فیبر و هدررفت مواد غذایی، دو مشکل جدا از هم نیستند و استفاده بهتر از قسمت‌های مختلف گیاهان می‌تواند به هر دو مسئله کمک کند.

گروهی از پژوهشگران کینگز کالج لندن، از جمله متخصصان وابسته به دپارتمان علوم تغذیه و بخش کینگز فود، تحقیقی درباره میزان فیبر موجود در بخش‌هایی از میوه‌ها و سبزیجات انجام داده‌اند که معمولاً مصرف نمی‌شوند. این پژوهش همچنین امکان استفاده روزمره از این قسمت‌ها و نگرش مردم نسبت به خوردن آن‌ها را بررسی کرد. پژوهشگران در این مطالعه ایده «مصرف از ریشه تا نوک» را بررسی کردند؛ یعنی استفاده گسترده‌تر از پوست، دانه، ساقه و بخش‌های مرکزی محصولات گیاهی، به جای دور ریختن آن‌ها.

برای انجام تحقیق، ۱۲ نوع محصول تازه و رایج در بریتانیا بررسی شد. این محصولات شامل کدو حلوایی باترنات، فلفل دلمه‌ای، بروکلی، کیوی، آناناس و هندوانه بودند. پژوهشگران در آزمایشگاه، مقدار کل فیبر غذایی را در قسمت‌هایی که معمولاً دور ریخته می‌شوند، مانند پوست، دانه، ساقه و قسمت مرکزی، با بخش‌هایی که معمولاً خورده می‌شوند، مقایسه کردند. این اندازه‌گیری‌ها روی محصولات خام انجام شد. پژوهشگران همچنین پیش از راه‌اندازی یک منوی «از ریشه تا نوک» در کینگز کالج لندن، نظر ۴۰ نفر از کارکنان و دانشجویان دانشگاه را در یک گروه بحث بررسی کردند تا موانع و انگیزه‌های مردم برای استفاده از این بخش‌ها را بهتر بشناسند. …