روزنامه اطلاعات: تندرو‌ها راه صلح را می‌بندند؛ اگر جنگ دوباره شعله‌ور شود، چه کسی پاسخگوست؟

روزنامه اطلاعات نوشت: با این وضعیت چه باید کرد؟ آیا می‌توان اجازه داد که دشمنان ایران با استمرار این وضع، هرلحظه فشاری فراتر از اقتصاد و سیاست به ما وارد کنند؟ فشار و باری که روان ملت و مدیران را می­فرساید و جنگ و جنگ‌طلبی، خشونت و فاجعه را همانند شمشیری بر بالای سر ایران و ایرانی نگاه می ­دارد؟

یکی از واپسین سخنرانی‌های رهبر فقید و شهید به دولت و رئیس جمهور، ضرورت خروج از وضعیت «نه جنگ و نه صلح» بود. این توصیه و بلکه دستور، رویکردی است که رهبر انقلاب هم دارند و به معنای آمادگی کامل نیرو‌های لشکری برای مدافعه و پاسخ به دشمن؛ و همزمان، فعال شدن دیپلماسی خروج از شرایط اضطراری است؛ مقابله زیرکانه با جنگ و ترفند‌های ناجوانمردانه و ویرانگر دشمن.

ما در پی امنیت و صلح بوده و هستیم و جنگ ما دفاعی است. اصل مذاکره، همواره بخشی از مبارزه است و برای هیچ خردمند و صاحب تجربه­ای این اصل نادیده گرفته نمی­ شود. مذاکره و انعقاد پیمان با دشمنان، یک سنت دینی نیز هست و لازم نیست بگویم که پیامبر بزرگ و نازنین اسلام در صلح حدیبیه، چگونه شرایط را برای توسعه اسلام و فراغت مسلمانان و مؤمنان فراهم کردند.

افراد باسواد و آگاه به تاریخ از نامه‌ها و مذاکرات امیرالمؤمنین علی (ع) با اصحاب جمل و لشکر و رهبران صفین و حتی خوارج اطلاع دارند. امام حسن (ع) پیمان نامه‌ای برای حفظ شیعیان و صالحان امضا کرد که در تواریخ مسطور است. حتی سیدالشهدا (ع) برای دلالت سپاه ناجوانمرد یزید، بار‌ها پیام داد و مذاکره فرمود. سیره ائمه شیعه این بوده. تاریخ و دستور و سیره آن بزرگواران روشن است. مرزبندی با دشمنان و در عین حال، رویکرد صالحانه و مصلحانه برای جلوگیری از خونریزی و خشونت و در پایان، نبرد دلیرانه تا آخر.

این چند خط را به اجمال نوشتیم تا به داعیان جنگ و انتقام و مدعیان خیانت بودن مذاکره هشدار دهیم که نه به سیره ائمه تأسی دارید و نه به دلالت و فرمان رهبرشهید و جانشین ایشان. تهدید و تهمت را با شعار‌های نامربوط و غیرقابل … …