این گیاه که پتانسیل تبدیل شدن به منبع اصلی مواد موثره دارویی کشور را دارد، به دلیل حساسیت بالا، نمی‌تواند مانند محصولات کشاورزی عادی کشت شود. دولت برای مدیریت این گیاه، یک سیستم نظارتی چندلایه و سخت‌گیرانه را طراحی کرده است تا از لحظه کاشت بذر تا تولید نهایی دارو در آزمایشگاه، هیچ جای خالی برای خطا یا سوءاستفاده باقی نماند. هدف نهایی این است که ایران به خودکفایی صددرصدی در مواد پایه دارویی برسد و امنیت بهداشتی مردم را تضمین کند.
چرا الیفرا با خشخاش متفاوت است؟
یکی از بزرگترین چالش‌ها در پذیرش این طرح، شباهت ظاهری شقایق الیفرا با خشخاش است که ممکن است باعث نگرانی‌های امنیتی شود. اما حقیقت علمی چیز دیگری است. محمد ترحمی، مدیرکل حقوقی و امور مجلس ستاد مبارزه با مواد مخدر، در تشریح این تفاوت می‌گوید که شقایق‌ها به دو دسته کلی الیفرا و اوپی‌فرا تقسیم می‌شوند. گونه‌های اوپی‌فرا همان خشخاش‌های معمولی هستند که با تیغ زدن و برداشت مستقیم، ماده مخدر از آنها استخراج میشود.
اما الیفراها گونه‌های روغنی هستند و به هیچ وجه نمی‌توان با روش‌های سنتی و ساده، ماده مخدر از آنها گرفت. تولید مواد موثره از الیفرا تنها در محیط‌های صنعتی و با استفاده از فرآیندهای تخصصی و تجهیزات پیشرفته آزمایشگاهی امکان‌پذیر است. همین ویژگی است که الیفرا را در کشورهای پیشرویی مانند استرالیا، هند و ترکیه به یک محصول استراتژیک تبدیل کرده است؛ تا جایی که این کشورها حتی بذر مولد آن را در اختیار دیگران قرار نمی‌دهند. خوشبختانه ایران از گذشته بذر مولد این گیاه را در ذخایر ژنتیکی خود داشته است و اکنون با مدیریت متخصصان، درصدد است تا از این سرمایه ملی برای تامین نیازهای دارویی کشور استفاده کند.
مدیریت نیاز و بذر …
دانلود از کافه بازار
