معادن کوچک روی مرز زیان

در سوی دیگر، درآمد معدن به حجم فروش، عیار و کیفیت ماده معدنی، فاصله تا بازار مصرف و قیمت‌های معاملاتی وابسته است. از آنجا که معادن کوچک قدرت محدودی برای انتقال افزایش هزینه‌ها به خریدار دارند، فشار بر حاشیه سود آنها سریع‌تر نمایان می‌شود. در این شرایط، ادامه فعالیت لزوما به معنای سودآوری نیست. ممکن است درآمد حاصل از فروش، هزینه‌های متغیر و بخشی از هزینه‌های ثابت را پوشش دهد و معدن‌دار به همین دلیل ترجیح دهد به‌جای توقف کامل، استخراج را ادامه دهد؛ اما اگر مازادی برای جبران استهلاک، نوسازی تجهیزات و بازدهی سرمایه باقی نماند، این فعالیت در بلندمدت پایدار نخواهد بود. مساله نیز به تعطیلی چند معدن کوچک محدود نمی‌شود؛ خروج این بنگاه‌ها می‌تواند تامین‌کنندگان، پیمانکاران، واحدهای حمل‌ونقل و صنایع پایین‌دستی را نیز تحت تاثیر قرار دهد و به شکل‌گیری زنجیره‌ای از توقف فعالیت‌ها بینجامد. 

از این منظر، مسوولیت سیاستگذار نه نجات بنگاه‌های فاقد توجیه اقتصادی از طریق حمایت‌های موردی، بلکه پاسخ‌گویی نسبت به پیامدهای تصمیمات کلان و رفع موانعی است که فعالیت اقتصادی را مختل کرده‌اند. حل‌وفصل محدودیت‌های دیپلماتیک و تجاری، بهبود دسترسی به بازارها و نهاده‌ها، تامین پایدار انرژی و کاهش بی‌ثباتی مقررات، بیش از توزیع امتیاز و منابع حمایتی می‌تواند امکان رقابت و ادامه فعالیت بنگاه‌های اقتصادی را فراهم کند. فشار هزینه‌های ثابت و محدودیت انرژی …