لری گاگوسیان؛ از شیفت شب پمپ بنزین و پارکبانی تا تاسیس گالری با ۱۱ شعبه در دنیا / پرونده بازارسازان هنر [۱۳]

ایران آرت:  اگر آمبروز وولار (Ambroise Vollard) یاد داد که یک گالری می‌تواند به کارخانه تولید اعتبار تبدیل شود، اگر لئو کاستلی (Leo Castelli) شبکه گالری، موزه و هنرمند را به هم پیوند زد و اگر چارلز ساچی (Charles Saatchi) نشان داد که توجه عمومی می‌تواند به سرمایه فرهنگی و اقتصادی تبدیل شود، لری گاگوسیان (Larry Gagosian) یک گام دیگر برداشت: او خودِ گالری را به یک زیرساخت جهانی تبدیل کرد.

امروز گالری گاگوسیان فقط آثار هنری نمی‌فروشد:  گاگوسیان فضا می‌سازد؛ شبکه می‌سازد؛ ارتباط می‌سازد؛ اطلاعات را مدیریت می‌کند؛ کتاب منتشر می‌کند؛ مهندسی رسانه می کند، نمایشگاه‌هایی در مقیاس موزه برگزار می‌کند؛ هنرمندان را در چندین شهر به‌طور هم‌زمان عرضه می‌کند؛ و مجموعه‌داران را در شبکه‌ای جهانی به یکدیگر و به آثار متصل می‌کند.

به همین دلیل، پایان پرونده «بازارسازان هنر» با لری گاگوسیان فقط پایان داستان یک گالری‌دار نیست. پایان داستانی است درباره اینکه بازار هنر چگونه از «فروش آثار» عبور کرد و به یک صنعت جهانیِ شبکه‌ای تبدیل شد.

 

_ از هیچ‌جا؛ مردی که از دنیای هنر نیامده بود

 

Larry Gagosian (لری گاگوسیان) در ۱۹ آوریل ۱۹۴۵ در لس‌آنجلس به دنیا آمد.

او برخلاف بسیاری از چهره‌های بزرگ بازار هنر، از خانواده‌ای با سابقه جدی در مجموعه‌داری یا تجارت آثار هنری نیامده بود. خانواده او ارمنی-آمریکایی بودند و زندگی خانوادگی‌شان بیشتر با کسب‌وکار و سرگرمی و نمایش پیوند داشت تا موزه و هنرهای تجسمی. گاگوسیان در UCLA (دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس) ادبیات انگلیسی خواند و در سال ۱۹۶۹ فارغ‌التحصیل شد.

اما مسیر زندگی او هنوز هیچ نشانه‌ای از آینده‌ای که در انتظارش بود نداشت. در فروشگاه موسیقی کار کرد، در فروشگاه مواد غذایی کار کرد، شیفت شب پمپ بنزین را تجربه کرد.

و سپس، تقریباً اتفاقی، وارد کسب‌وکاری شد که بعدها تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین امپراتوری‌های تاریخ بازار هنر شد.

 

_ یک پارکینگ، چند پوستر و اولین درس بازارسازی

 

یکی از روایت‌های معروف زندگی گاگوسیان از دوران کار او به‌عنوان پارکبان در Westwood لس‌آنجلس آغاز می‌شود. او فروشنده‌ای را دید که در کنار خیابان پوستر می‌فروخت. پوسترها آثار هنری مهمی نبودند. اما یک چیز مهم داشتند: پوسترها فروش می‌رفتند! …