«موسیقی نو» بر پایه تفکر

علیرضا مشایخی در این نشست در پاسخ به سوالی درباره غیبت هفت ساله خود در حوزه موسیقی اظهار کرد: من هفت سال در ایران بودم و در این مدت به کارهای عقب افتاده در ارتباط با فعالیت‌های هنری رسیدگی کردم. حدود ۶۰ لوح فشرده از آثارم را ساماندهی کردم که توسط ناشران بین‌المللی منتشر می‌شوند و آثاری را برای فستیوال‌ نهم آماده کردم و کتابی برای رونمایی که متاسفانه اجرای آنها امکان‌پذیر نشد.

وی گفت: متاسفانه اصراری بر ندیدن من در این جامعه هست اما علی‌رغم تمام این موضوع‌ها، پس از ۳۰، ۴۰ سال زندگی در خارج از کشور، برای ایجاد تحرک در مورد موسیقی به ایران بازگشتم. در نسل من، دو نفری بودند که دیدگاهشان ایجاد موسیقی نو در ایران بود، یکی من و دیگری احمد پژمان بود، هر چند که در این زمینه راهمان متفاوت بود. مشایخی با اشاره به ارایه طرح «موسیقی نو» گفت: این واژه اولین بار توسط من مطرح شد، اولین علت آن این بود که با وفاداری و احترام به این انتخاب؛ می‌خواستم که تصاویر آن قابل استفاده باشد.

این آهنگساز با اشاره به نبود تعریف موسیقی در ایران افزود: موسیقی و تمدن این مملکت به یک صورت غیرعادی رشد کرده و در این شرایط آن چیزی که بیشتر از همه مورد بی‌مهری قرار گرفته، موسیقی است. ما موسیقی نداشتیم؛ در این حد از نظر تاریخی ضعیف هستیم، اگر درباره ردیف و داستان میرزا عبدالله تحقیق بکنید به ۱۶۵ سال هم نمی‌رسد، در صورتی که به عنوان مثال کنفرانسی در اروپا درباره بررسی موسیقی مربوط به حدود ۱۴۲۰-۱۴۱۰میلادی بود. حتی

هنوز وقتی در ایران، وقتی پنج اسطوره مسلم موسیقی ایرانی می‌خواهند چند اصطلاح درباره موسیقی ایرانی را تفسیر و توضیح بدهند، پاسخ‌های یکسانی ندارند. …