سؤال اینجاست که کدام مرتبت اقتصادی و اجتماعی روند رو به رشد داشته یا دستکم به پسرفت دچار نشدهایم؟
دهانی که در پشت در یک رختکن ورزشی باز و اوج کلمات رکیک و دشنامهای تصورناپذیر از آن خارج شد، به یک فرد مشخص تعلق نداشت. این دهان فدراسیون فوتبال و با کمال تأسف وزارت ورزش و جوانان بود که در قامت یک فرد خود را به جامعه نشان داد.
امسال خوشبختانه مسابقات لیگ فوتبال با حضور تماشاچیان برگزار میشود و کمتر در ورزشگاهها ناآرامیهای غیراخلاقی از سوی تماشاگران دیده شده و این عمدتا به دلیل آن است که مربیان و بازیکنان رفتارهای تند از خود بروز ندادهاند و گروهی از تماشاگران ناآرام که چشم به بازیکنان و مربیان و گوش به لیدرهای باشگاهی دارند، هنوز عرض اندام نکردهاند. این نشان میدهد که رفتار درون زمین یا طراحیهای لیدرها که نوعا از سوی باشگاهها انجام میشود، تا چه حد مؤثر است و اینجاست که فدراسیونها و وزارت ورزش میتوانند بهجد دخالت کرده و بهسادگی کارت شناسایی هر متخلفی را بازپس گیرند. اما تسامح و شاید ارتباطات نامعقول که دیده شده و گاه بههمیندلیل رأی کمیته انضباطی برای یک بازیکن را بیش از یک سال به تأخیر میاندازند، حکایت از سالمنبودن مدیریت و نبود اشراف مقامات ورزش کشور دارد.
البته اگر از صاحب آن دهان هتاک بپرسیم که چگونه چنین زشت سخن گفته، بلافاصله میگوید که در کشور همه، همه کار میکنند، ولی به آنها چیزی نمیگویید و فقط من را خطاب قرار دادهاید.
بدون آنکه سخن از تبرئه او باشد، درمییابیم که حرفش حرف حساب است؛ زیرا در طول سالهای گذشته کم نبودهاند هتاکان و تهمتزنانی که به هتاکی به دیگران و تهمتزنی پرداختهاند و آن را به صورت علنی نشر دادهاند و تأسفبار آنکه استناد به سخنان بزرگان دین و ایمان کردهاند.
یادمان باشد که تهمت زدند که سیدمحمد خاتمی مبلغ 250 میلیون دلار از پادشاه سعودی دریافت کرده و فیلمی ساختند و پخش کردند که سراسر تهمت بود و افترا و این تکرار و تکرار شد. …
