جناب مدیرکل؛ ما در یادداشت قبلی («نان را از سفره روستاییان دریغ نکنید») بهصورت شفاف نقدهای وارد بر این طرح و تعارض آن با اقتضائات زیست روستایی را برشمردیم و همچنان بر تمام آن دلایل پافشاری میکنیم. اما از آنجا که به نظر میرسد ابعاد زندگی واقعی در روستاها از قاب اتاقهای اداری دیده نمیشود، چند نکته دیگر را صریحاً یادآور میشویم:
۱- نادیده گرفتن بدیهیات انسانی:
اگر بانوی خانه بیمار شد، تکلیف نان خانواده چیست و از کجا باید تأمین شود؟
مدیران در پشت میزهای اداری با فرمول صفر و یکیِ «یا آرد یا نانوایی» تصمیم میگیرند؛ گویی در روستا هیچ حادثه غیرمترقبهای رخ نمیدهد! از شما میپرسیم: در خانهای که پخت نان سنتی به همت زنان خانهدار انجام میشود، اگر این بانوی زحمتکش دچار بیماری، جراحی یا بارداری شد، اعضای آن خانواده باید گرسنه بمانند یا برای یک نان اضطراری از نانوایی، جریمه شوند و سهمیه ماهانهشان مسدود شود؟! این چه تدبیر و ضابطهای است که کوچکترین انعطافی برای … …

بازار




















































![[شجاعالدین ابراهیمی] سرگرمیمان لگد زدن به آرزوهای باطل است](/news/u/2026-11-11/ettelaat-15flw.jpg)
![[حجتاله مرادخانی] صنایعدستی و آینده جمعیت روستایی ایران](/news/u/2026-11-11/ettelaat-czzjf.jpg)








































![[شجاعالدین ابراهیمی] وجدانهای گندآگند، اعتقادات گیجآگیج](/news/u/2026-11-09/ettelaat-hh240.jpg)

