۷۰ سال پس از آنکه واشنگتن با فشار اقتصادی، تهاجم انگلیس و فرانسه به کانال سوئز را متوقف کرد، اکنون خود درگیر جنگی مشابه در تنگه هرمز است؛ جنگی که پیامدهای اقتصادی آن تاکنون به بهای شکست جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای تمام شده و متحدان اروپایی را نیز از واشنگتن دور کرده است.
در ششم نوامبر ۱۹۵۶ نیروهای انگلیس و فرانسه در حال پیشروی در پورتسعید مصر مشرف بر ورودی یکی از مهمترین آبراههای جهان بودند. یک روز پیشتر چتربازانشان برای تصرف کانال سوئز فرود آمده بودند و نیروهای اسرائیلی نیز برای هموار کردن مسیر، در شبهجزیره سینا پیشروی میکردند. اما تا نیمهشب، تهاجم انگلیس و فرانسه متوقف شد؛ نه از آن رو که سربازانشان عقبنشینی کردند، بلکه چون دولتهای آنها زیر فشار واشنگتن ناچار به تسلیم شده بودند. دوایت آیزنهاور، رئیسجمهوری وقت آمریکا، تهدید کرده بود اقتصاد شکننده انگلیس را در هم میکوبد و سازمان ملل متحد را برای مطالبه آتشبس و خروج نیروها به میدان آورده بود. نفوذ اقتصادی و سیاسی آمریکا در چند ساعت کارزار نظامی غرب را به پایانی تحقیرآمیز کشاند.
مجله خبری هفتگی نیوزویک در تحلیلی با اشاره به ناکامی عملیاتها و اقدامات متجاوزانه ایالات متحده در تنگه هرمز به تاسی از رویکرد سلطهگرانهای که زمانی بر کانال سوئز اعمال کرد و با برجستهسازی این واقعیت که هرمز بر خلاف سوئز نه عرصه قدرتنمایی بلکه به عرصه نمایش ضعف ایالات متحده بدل شده مینویسد: «۷۰ سال بعد از رویداد سوئز، آمریکا خود درگیر جنگی بر سر آبراه حیاتی دیگری، یعنی تنگه هرمز، است. واشنگتن اما این بار در مواجهه با درسهای ناخوشایندی قرار گرفته که روزگاری به متحدان اروپایی خود میآموخت؛ با این تفاوت که این بار خودش نیز متحمل خسارت اقتصادی و سیاسی شده است.» …


دانلود از کافه بازار



























































































































![[شجاعالدین ابراهیمی] سرگرمیمان لگد زدن به آرزوهای باطل است](/news/u/2026-11-11/ettelaat-15flw.jpg)
![[حجتاله مرادخانی] صنایعدستی و آینده جمعیت روستایی ایران](/news/u/2026-11-11/ettelaat-czzjf.jpg)



































