موزه‌ها در پناه کیسه‌های شن

در چنین شرایطی، حفاظت از موزه‌ها نمی‌تواند به اقدامات واکنشی و مقطعی محدود بماند و به برنامه‌ریزی برای پیشگیری و مدیریت بحران نیاز دارد. جبرئیل نوکنده، رئیس موزه ملی ایران، با اشاره به دستورالعمل‌های حفاظتی موزه‌ها در مراحل پیش از بحران، هنگام وقوع آن و پس از پایان شرایط اضطراری، از اقداماتی می‌گوید که برای حفاظت از آثار و مجموعه‌های تاریخی انجام می‌شود؛ اقداماتی که استقرار کیسه‌های شن در حیاط موزه ملی ایران یکی از نمودهای آن است.

  وقتی جنگ به موزه‌ها می‌رسد

 

پروتکل‌های جهانی برای حفاظت از موزه‌ها در دوران جنگ وجود دارد و این پروتکل‌ها در موزه‌های ایران نیز اجرا می‌شوند.

جبرئیل نوکنده، رئیس موزه ملی ایران، درباره چگونگی حفاظت از موزه‌ها و آثار ارزشمند تاریخی در شرایط جنگی به خبرنگار پیام ما می‌گوید: «موزه‌ها در سطح حرفه‌ای و بین‌المللی، برای مواجهه با بحران دستورالعمل‌ها و آیین‌نامه‌های مشخصی دارند. این دستورالعمل‌ها صرفاً به زمان وقوع بحران محدود نمی‌شوند، بلکه سه مرحله پیش از بحران، حین بحران و پس از بحران را در بر می‌گیرند. به عبارت دیگر، موزه‌ها باید پیش از وقوع بحران برای حفاظت از مجموعه‌های خود برنامه‌ریزی کنند، هنگام بحران اقدامات پیش‌بینی‌شده را به اجرا بگذارند و پس از عبور از شرایط اضطراری نیز وضعیت آثار و مجموعه‌ها را بررسی کنند و اقدامات لازم را دنبال کنند.»

او می‌افزاید: «این اقدامات متناسب با دستورالعمل‌های حرفه‌ای موزه‌داری انجام می‌شود و هر موزه باید براساس ضوابط و برنامه‌های حفاظتی خود برای مواجهه با شرایط اضطراری آمادگی داشته باشد. حفاظت از آثار تاریخی در چنین موقعیت‌هایی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا موزه‌ها صرفاً ساختمان‌هایی برای نگهداری اشیا نیستند، بلکه مجموعه‌هایی از اسناد، شواهد و آثار ارزشمند تاریخی و فرهنگی را در خود جای داده‌اند که حفاظت از آنها مسئولیتی جدی است.» …