مرجعیت هویتسازی نوجوانان چگونه از خانواده و مدرسه به شبکههای اجتماعی و اینفلوئنسرها منتقل شده است؟
به نظرم باید بگوییم؛ مرجعیت هویتسازی کاملاً از خانواده و مدرسه به فضای مجازی منتقل نشده، بلکه فضای مجازی هم به این میدان اضافه شده و در بعضی موضوعات حتی دست بالاتری پیدا کرده است. نوجوان امروز وقتی میخواهد بفهمد چه لباسی بپوشد، چه چیزی بخرد، چه رفتاری داشته باشد یا حتی چه تصویری از خودش ارائه کند، فقط به خانواده و دوستانش نگاه نمیکند؛ سراغ شبکههای اجتماعی هم میرود. آنجا با اینفلوئنسرهایی روبهرو میشود که سبک زندگی، ظاهر و حتی تعریف خاصی از موفقیت را به او نشان میدهند. مسئله اینجاست که نوجوان در سن هویتیابی است و مدام از خودش میپرسد «من کیستم؟»، «چه کسی میخواهم باشم؟» و «دیگران من را چطور میبینند؟» وقتی یک چهره مجازی با جذابیت زیاد، به این پرسشها پاسخ آماده میدهد، طبیعی است که نوجوان تحتتأثیر قرار بگیرد. البته خانواده و مدرسه هنوز نقش مهمی دارند. اگر ارتباط والدین با نوجوان خوب باشد و او در خانه احساس شنیدهشدن کند، فضای مجازی بهراحتی نمیتواند جای خانواده را بگیرد. مهم این است که خانواده از دنیای نوجوان عقب نماند و بهجای اینکه فقط بگوید «این کار را نکن»، با او درباره چرایی انتخابهایش صحبت کند.
الگوریتمهای شبکههای اجتماعی چگونه بر نگرشها، ارزشها و الگوهای هویتی نوجوانان تأثیر میگذارند؟ …

بازار


























































![[شجاعالدین ابراهیمی] سرگرمیمان لگد زدن به آرزوهای باطل است](/news/u/2026-11-11/ettelaat-15flw.jpg)
![[حجتاله مرادخانی] صنایعدستی و آینده جمعیت روستایی ایران](/news/u/2026-11-11/ettelaat-czzjf.jpg)








































![[شجاعالدین ابراهیمی] وجدانهای گندآگند، اعتقادات گیجآگیج](/news/u/2026-11-09/ettelaat-hh240.jpg)






