خطاهای ویرانگر؛ از کلینتون تا ترامپ

فیلیپ گوردون، مشاور امنیت ملی معاون رئیس جمهور در دولت بایدن:   دیالوگ مشهور مایکل کورلئونه در فیلم «پدرخوانده 3» می‌تواند شعار هر یک از رؤسای‌جمهوری آمریکا در سه دهه گذشته درباره خاورمیانه باشد: «درست وقتی فکر می‌کردم از این ماجرا بیرون آمده‌ام، دوباره مرا به آن می‌کشانند.» بیل کلینتون وعده داده بود که با تمام تمرکز بر اقتصاد متمرکز شود، اما در سال‌های پایانی ریاست‌جمهوری‌اش، مناقشه اسرائیل و فلسطین و تلاش برای مهار عراقِ صدام حسین بخش عمده توجه او را به خود اختصاص داد. جورج دبلیو بوش با وعده اتخاذ سیاست خارجی «فروتنانه» وارد کاخ سفید شد، اما در نهایت به افغانستان و عراق حمله کرد و این دو کشور را به اشغال خود درآورد. باراک اوباما از «چرخش به‌سوی آسیا» خبر داد، اما خیلی زود درگیر پیامدهای بهار عربی و عملیات نظامی علیه گروه داعش شد. جو بایدن نیز کوشید اولویت خاورمیانه را کاهش دهد، اما حوادث پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ بخش بزرگی از دوران ریاست‌جمهوری او را تحت‌تأثیر قرار داد. از همه عجیب‌تر، دونالد ترامپ است که با شعار مخالفت با «جنگ‌های بی‌پایان» وارد کارزار انتخاباتی شد، اما در نهایت به جنگی پرمخاطره و نسنجیده علیه ایران دست زد؛ جنگی که ممکن است به یکی از رویدادهای تعیین‌کننده دومین دوره ریاست‌جمهوری او تبدیل شود.

جنگ علیه ایران بار دیگر به مناقشه‌ای دیرینه درباره سیاست ایالات متحده در خاورمیانه دامن زده است. مایکل فوکس در مقاله‌ای که ماه اوت در نشریه فارن افرز منتشر کرد، استدلال کرد که این درگیری که آن را «فاجعه‌ای عظیم» خواند، باید زمینه‌ساز عقب‌نشینی آمریکا از منطقه شود؛ عقب‌نشینی‌ای که مدت‌هاست ضرورت آن مطرح بوده است. این استدلالی جدی است که احتمالاً برای بسیاری از آمریکایی‌ها قانع‌کننده خواهد بود؛ کسانی که شاهد بوده‌اند کشورشان تریلیون‌ها دلار در خاورمیانه هزینه کرده و هزاران نفر را در این منطقه از دست داده است، بی‌آنکه دستاورد چندانی به دست آورده باشد.

 

ماجراجویی‌های پرهزینه در سیاست خارجی …